ประเทศเกาหลี

หลายวันมานี้ผมไม่ได้เข้ามาอัพเดทเลยเนื่องจากเดินทางไปเยี่ยมคริสตจักรหลายๆ คริสตจักรในประเทศเกาหลี ขอบคุณพระเจ้าที่พระเจ้าทรงอวยพรประเทศเกาหลีอย่างมากในอดีต ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในโลก นั่นคือคริสตจักรของอาจารย์โช หรือยองกีโช ซึ่งมีสมาชิกมากถึง 800,000 คน มีการนมัสการวันอาทิตย์ 7 รอบ มีทั้งหมด 21 เซ็นต์เตอร์ มีกลุ่มเซลล์ ทั้งหมด 39,000 กลุ่ม

แต่สิ่งที่ผู้นำของคริสตจักรนี้กล่าวกับพวกเราว่า "ตอนนี้เกาหลีกำลังตกต่ำฝ่ายวิญญาณ" เกาหลีกำลังอยู่ในช่วงขาลง เนื่องจากความเจริญทางด้านวัตถุเข้ามาอย่างมาก ทำให้คนรุ่นใหม่ไม่เอาพระเจ้า หันไปให้ความสนใจเกี่ยวกับการแสดง การแต่งตัว ความสวยความงาม

แต่สิ่งหนึ่งที่เป็นรากฐานที่ดี ที่คริสเตียนเกาหลียังคงรักษาเอาไว้ แม้ว่าจะมีเฉพาะกลุ่มผู้ใหญ่หรือผู้อาวุโสก็ตาม นั่นคือ การอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจัง คริสเตียนเกาหลียังไปอธิษฐานเช้าตรู่ในเวลาตีสี่ตีห้ากันอยู่ ยังไปอธิษฐานที่ภูเขาอธิษฐานกันอย่างเอาจริงเอาจังอยู่ ซึ่งคริสเตียนไทยจะต้องเลียนเเบบการอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจังของคริสเตียนเกาหลี

คริสเตียนเกาหลีเมื่อมีเวลาว่างจะขึ้นภูเขาอธิษฐาน ดังนั้นทุกวันที่ภูเขาอธิษฐานจะมีคริสเตียนขึ้นไปอธิษฐานอย่างเอาจริงเอาจังทุกวัน วันละหลายร้อยคน ไม่ว่าจะเป็นเวลากลางวันหรือกลางคืน ก็จะมีคนขึ้นไปอธิษฐาน

เห็นภาพนี้แล้วช่างประทับใจพระเจ้าจริงๆ ผมได้มีโอกาสสอบถามศิษยาภิบาลท่านหนึ่งว่า ทำไมคริสเตียนเกาหลีจึงขึ้นไปบนภูเขาอธิษฐานกันมากขนาดนี้ ศิษยาภิบาลท่านนั้นก็เล่าให้ฟังถึงสาเหตุของการขึ้นไปบนภูเขาอธิษฐานว่า "เมื่อก่อนเกาหลีเป็นประเทศที่ยากจนมาก และมีสงครามเกิดขึ้นบ่อย ทั้งกับญี่ปุ่น เกาหลีเหนือ ล่าสุดก็เป็นสงครามระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ และอากาศที่หนาวเย็นของประเทศเกาหลี สามสิ่งนี้เป็นเหตุให้คริสเตียนเกาหลีจะต้องพึ่งพาพระเจ้าอย่างมาก เมื่อไม่มีกินก็ไปอดอาหารอธิษฐาน เมื่ออากาศหนาวนอนไม่ได้เพราะไม่มีอะไรก็ไปอธิษฐาน เมื่อเจอกับสภาพของสงครามก็ไปพึ่งพระเจ้า อธิษฐานกับพระเจ้า" ตั้งแต่สมัยนั้นเป็นต้นมา ก็ทำให้คนเกาหลีติดนิสัยขึ้นไปบนภูเขาอธิษฐาน

สิ่งที่เห็นในประเทศเกาหลีที่โดดเด่นอีกอย่างหนึ่ง นั่นคือ ความเป็นชาตินิยมของคนเกาหลี คนเกาหลีใช้แต่ของที่ผลิดในประเทศของตนเป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์ ของใช้ต่างๆ ล้วนแต่ผลิตในประเทศเกาหลีเกือบทั้งนั้น ของญี่ปุ่นไม่ต้องพูดถึง เพราะว่าเกาหลีกับญี่ปุ่นไม่ถูกกัน จะหารถญี่ปุ่นในประเทศเกาหลีได้น้อยมาก ผมอยู่ในประเทศเกาหลี 15 วัน เห็นรถโตโยต้าแค่ 2 คันเท่านั้น ภาษาที่ใช้คนเกาหลีก็ใช้ภาษาของตนเอง ไม่ค่อยมีคนพูดภาษาอังกฤษ ป้ายโฆษณาต่างๆ ล้วนเป็นภาษาเกาหลีทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นป้ายบอกทางตามท้องถนน ในรถไฟใต้ดิน รถประจำทาง รวมทั้งร้านค้าต่างๆ เมนูอาหารเป็นต้น คนที่คิดจะเดินทางไปเกาหลีควรจะศึกษาภาษาของเขาไว้บ้างก็ดีครับ

ประเทศเกาหลีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาถึง 70 เปอร์เซ็นต์ของพื้นที่ทั้งหมด ดังนั้นบ้านเรือนของคนเกาหลีจะปลูกกันอยู่ตามเนินเขาบ้าง บนเขาบ้าง สูงต่ำต่างกันไป อากาศจึงค่อนข้างหนาวเย็น ในช่วงฤดูหนาวจะมีหิมะตกเสมอ

ผลไม้ของประเทศเกาหลีที่ขึ้นชื่อ ก็จะมีองุ่นดำ ลูกพลับ และช่วงหน้าหนาวก็จะมีสตอร์เบอรีที่อร่อย กรอบหวาน และลูกใหญ่กว่าของบ้านเรามาก

เอาไว้มีเวลาจะมาเล่าประสบการณ์ในเกาหลีให้ฟังใหม่ครับ

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

ผู้นำคริสเตียนเกาหลีส่วนใหญ่

ใกล้เกลือกินด่าง

ผมจะพยายามเอาสรุปคำเทศนาที่ขาดหายไปมาอัพเดทให้นะครับ ซึ่งอาจจะไม่เรียงตามลำดับที่เทศนไปก็ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 7 ตุลาคม 2012

เทศนาเรื่อง “ใกล้เกลือกินด่าง”

พระธรรม มัทธิว 13:53-58

ตามประวัติศาสตร์ที่มีการบันทึกไว้ในพระพระคัมภีร์เกี่ยวกับชีวิตวัยเด็กของพระเยซูมีไม่มากนัก เพียงแต่บอกให้รู้ว่าพระเยซูเป็นลูกเต้าเหล่าใคร เกิดที่ไหน และทำอะไรบ้างเพียงเล็กน้อย แต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถที่จะสอนให้เราเข้าใจถึงความจริงบางประการของมนุษย์เราได้ แม้ว่าพระเยซูจะเป็นพระเจ้าและมีความรักความห่วงใยคนในบ้านเกิดเมืองนอนของพระองค์มากมายขนาดไหนก็ตาม แต่เพราะว่าคนในชมชนนั้นมีความรู้สึกบางสิ่งบางอย่างในจิตใจของพวกเค้า ทำให้ความรักที่พระเยซูมีต่อพวกเค้าแม้จะมากเท่าไหร่ก็ไม่สามารถที่จะรับเอาไปได้ เพราะว่าใจของพวกเขามีอคติ เราเห็นผลเสียที่จะเกิดขึ้นเมื่อคนเรามีใจอคติ 2 ประการคือ

1. อคติทำให้ใจปิด (ข้อ54-57)

คนในชุมชนของพระองค์ได้พูดคุยกันหลังจากได้เห็นปัญญาและการอัศจรรย์ที่พระเยซูทำท่ามกลางพวกเขา ว่า คนนี้เป็นลูกช่างไม้ไม่ใช่หรือ พ่อแม่และน้องๆ ชายหญิงของเขาเราก็รู้จัก และไปเอาสติปัญญาอย่างนี้มาจากไหน ความจริงมาจากไหนไม่สำคัญเท่ากับใจที่เปิดออก แต่พวกนี้ใจปิด จึงหาเรื่องที่จะไม่ยอมรับ และกลับไปดูที่พื้นภูมิของพระเยซู ว่าเป็นเทือกเขาเหล่ากอมาจากช่างไม้กระจอกๆ หาเหตุผลมาอ้างเพื่อจะไม่ยอมรับ ความจริงแล้วเราไม่สามารถรับด้วยปัญญาของโลกหรือของตนเอง (1คร.1:21-24) สิ่งที่ทำให้ใจของเราปิด ก็เพราะว่าเราไปฟังคำซุบซิบนินทา ไปรับฟังสิ่งที่ไม่ดีไม่ถูกต้องและก็เชื่อในสิ่งเหล่านั้น พระเจ้าสอนให้เราเชื่อในส่วนดีเอาไว้ก่อน (1คร.13:7) หรือบางคนมีจิตใจที่ไม่ดีเป็นทุนอยู่แล้ว ชอบดูถูกคนอื่น (1ซมอ.17:33, 42-43) มองแง่ลบ มองคนแต่ภายนอก พระเจ้าสอนให้เรามองที่ภายใน (1ซมอ.16:7) หรือบางครั้งประสบการณ์ในอดีตทำให้เรามีอคติและใจปิด อย่าติดยึกอยู่กับอดีต จงวางใจในพระเจ้า (สภษ.3:6) อย่าให้ใจของเรามีอคติ อย่าฟังคำของคนอื่นจนทำให้ใจของเราบอด จงเปิดใจออกยอมรับรู้พระองค์ในทุกทาง

2. อคติทำให้พระพรหาย (ข้อ58)

ทัศนคติเป็นประตูสู่พระพร เราจะเปิดไปสู่พระพรหรือเราจะปิดประตูก็ขึ้นอยู่กับเรา เราต้องปรับเปลี่ยนทัศนคติของเราให้ถูกต้องอย่างพระเจ้า อย่าเอาทัศนคติหรือมาตรฐานของมนุษย์มาใช้กับพระเจ้าเพราะว่าบางครั้งมันใช้กันไม่ได้ ถ้าใจของเราปิด เราก็ต้องเปิดใจของเราออก เราต้องเอาชนะมันให้ได้ หลายคนอาจจะมีคำถามว่าแล้วจะเอาชนะได้อย่างไร ประการที่สำคัญก็คือ อย่าด่วนสรุป เมื่อเราได้ยินอะไรมา หรือได้เห็นอะไรมา อย่าพึ่งด่วนสรุปว่ามันจะต้องเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนี้ ต้องมีการตรวจสอบสิ่งที่เราได้ยินมา หรือได้เห็นมา ว่าสิ่งที่เราได้ยินและได้เห็นมันเป็นอย่างนั้นจริงๆ หรือไม่ โดยการสอบถามจากคนที่เกี่ยวข้อง อย่างมองเพียงแค่ผิวเผิน หรือมองแต่ภายนอก แต่ให้เรามองที่ท่าทีภายในมากกว่าเนื้อหาเท่านั้น เพราะถ้าใจเราไม่มีอคติแล้ว พระพรก็จะไหลมาหาเราอย่างมากมาย

ดังนั้นอย่าให้เราเป็นเหมือนอย่างชาวนาซาเร็ธ ที่เปรียบเหมือนใกล้เกลือกินด่าง เพราะพระพรมาอยู่ต่อหน้าแต่กลับมองไม่เห็นเพราะใจอคติ ไม่เปิดรับพระพร มองแง่ลบ ติดอยู่กับรูปลักษณ์ภายนอก

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

คำทักทาย

สวัสดีครับ

ต้องขออภัยทุกท่านที่หายหน้าไปนาน เนื่องจากติดภาระกิจและมีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างภายในของคริสตจักรเพื่อให้ดีขึ้นกว่าเดิม และให้เป็นพระพรต่อพี่น้องในคริสตจักรและทุกท่านมากขึ้น ผมจะพยายามที่จะหาเวลาอัพเดทข้อมูลโดยเฉพาะคำเทศนามาให้ทุกท่านครับ

ขอพระเจ้าอวยพรและเสริมกำลังครับ

สวัสดิ์  พันชนะ