คริสตจักรแห่งสันติภาพ

2 ปีที่ผ่านมาด้วยพระคุณและความรัก

2012-02-21T09:08:00.000+07:00

ขอบคุณพระเจ้าที่พระองค์ทรงนำคริสตจักรแห่งนี้มาด้วยพระคุณและความรักจนถึงวันนี้ก็มีอายุครบ 2 ปีบริบูรณ์ และเราเชื่อว่า พระองค์จะทรงนำเราต่อไปอีกด้วยพระหัตถ์อันทรงฤทธิ์ของพระองค์ พระองค์จะทรงอยู่เคียงข้างเรา และพร้อมที่จะอวยพรเราทุกคนให้เติบโตไปด้วยกัน ทั้งร่างกาย จิตใจและจิตวิญญาณ ปีนี้จะเป็นปีแห่งการอวยพรของพระเจ้าที่จะมาถึงคริสตจักรของเรา จะเป็นปีแห่งความชื่นชมยินดี จะเป็นปีแห่งการ “เติบโตไปด้วยกัน” (GROW TOGETHER)

ฝากพี่น้องอธิษฐานเผื่อคริสตจักรแห่งสันติภาพ ให้เป็นคริสตจักรที่พระเจ้าใช้ให้นำพระคุณความรักของพระองค์ไปสู่คนมากมาย ให้เป็นคริสตจักรที่สามารถเป็นพรกับคนทั้งหลายทั้งปวง ให้มีสถานที่ที่สามารถใช้ได้ทุกวัน ให้คริสตจักรเป็นศูนย์กลางแห่งพระพรที่ใครๆได้เข้ามาแล้วจะสัมผัสถึงการอวยพรของพระเจ้าได้

ขอขอบคุณและขอพระเจ้าอวยพรพี่น้องที่อธิษฐานเผื่อคริสตจักรแห่งนี้และมีส่วนสนับสนุนคริสตจักรมาโดยตลอด ขอให้พระพรไหลกลับไปสู่ทุกท่านครับ

เติบโตไปด้วยกัน

2012-02-21T09:00:00.001+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2012

พระธรรม เอเฟซัส 4:16

พระธรรมตอนนี้เป็นเรื่องที่ต่อเนื่องมาจากเรื่องราวของของประทาน 5 อย่าง ที่พระเยซูคริสต์ได้ทรงประทานให้กับคริสตจักร เพื่อเป็นการเตรียมธรรมิกชนให้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ในพระเยซูคริสต์ เพื่อไม่ให้ถูกซัดไปซัดมา หรือหันไปเหมาด้วยลมปากแห่งคำสั่งสอนอันไม่มีหลัก พระเจ้าต้องการเห็นคริสตจักรของพระองค์เติบโตขึ้น ทั้งด้านปริมาณและคุณภาพ พระองค์จึงได้ให้ของประทานกับคริสตจักรเอาไว้ การเจริญเติบโตของคริสตชนและคริสตจักรถือว่าเป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า พระคัมภีร์ตอนนี้ได้ชี้ให้เห็นหลักการที่สำคัญที่จะทำให้คริสตจักรของพระเจ้าจะเติบโตขึ้นได้อย่างมั่นคงเอาไว้ 4 ประการคือ คริสตจักรที่

1. มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง (อฟ.4:16)

คริสตจักรของพระเจ้าจะเติบโตได้อย่างมั่นคง จะต้องเป็นคริสตจักรที่มีพระเจ้าเป็นศูนย์กลาง นั่นหมายความว่าคริสตจักรจะต้องให้พระเจ้าเข้ามาเป็นเอกเป็นหนึ่งในคริสตจักร ซึ่งแสดงออกมาที่สมาชิกทุกคนยอมให้พระเจ้าเข้ามาเป็นเอกเป็นหนึ่งในชีวิต พระเจ้าต้องเป็นศูนย์กลางไม่ใช่ผู้นำหรือใครคนใดคนหนึ่ง คริสตจักรต้องยอมให้พระเจ้าเข้ามาครอบครอง คริสตจักรของพระเจ้าต้องทำตามแผนการของพระเจ้าและพึ่งพาพระเจ้า ทูลวิงวอนต่อพระเจ้า (ลก.10:2) อย่างทำตามความคิดของเราเองแต่พึ่งพาพระเจ้าและให้พระเจ้าทรงนำหน้าเสมอ

2. มีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน (อฟ.4:16)

พระคัมภีร์ตอนนี้บอกว่า ร่างกายทั้งสิ้นที่ติดต่อสนิท จึงเป็นร่างกายที่มีชีวิตอยู่ได้อย่างสมบูรณ์ ที่ไหนมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันที่นั่นจะเห็นพระพรของพระเจ้า พระองค์จะทรงบังคับบัญชาพระพรของพระองค์ลงมา (สดด.133:1-2) ไม่ว่าจะเป็นในคริสตจักร หรือในบ้าน หรือในที่ทำงาน หรือในชุมชน ที่ไหนมีความแตกแยกที่นั่นมีแต่ความล้มเหลว (มก.3:23-26) ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ไม่เพียงแต่จะทำให้พระพรของพระเจ้าลงมา ยังมีพลังอันยิ่งใหญ่ที่สามารถจะทำสิ่งใดๆก็ได้ (ปฐก.11:1-6) คนจะเติบโตขึ้น คริสตจักรจะเติบโตขึ้นทั้งด้านปริมาณและคุณภาพ เมื่อคริสตจักรมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

3. มีความรักความผูกพัน (อฟ.4:16)

พระคัมภีร์กล่าวต่อไปอีกว่า ประสานกันทุกข้อต่อที่ทรงประทาน ร่างกายไม่ได้เอาอวัยวะต่างๆมาผูกติดกันไว้เท่านั้น แต่ต้องเชื่อมต่อกันด้วยความรัก คริสตจักรไม่ใช่สมาคมหรือสโมสร แต่มีลักษณะเป็นครอบครัวที่มีความรักความผูกพันกัน มีความรับผิดชอบต่อกัน ห่วงใยกัน สนใจกัน เอาใจใส่กัน คริสตจักรของพระเจ้าจึงจะเติบโตได้อย่างยั่งยืน ทุกคนสามารถสัมผัสได้ถึงความรักความผูกพันที่มีต่อกันในพระเจ้า จน อ.เปาโลบอกว่าไม่มีอะไรมาแยกความรักที่เรามีอยู่ในพระเจ้าได้ (รม.8:39) อ.เปาโลเตือนว่าอย่าให้เราเป็นหนี้อะไรใครนอกจากความรัก (รม.13:8) คริสตจักรจะต้องรักและผูกพันกัน

4. รับใช้ตามของพระทาน (อฟ.4:16)

พระคัมภีร์บอกเราในตอนสุดท้ายว่า เมื่ออวัยวะทุกอย่างทำงานตามความเหมาะสมแล้ว นั่นหมายความว่า เมื่อเราทุกคนทำหน้าที่ของเราตามของประทานที่พระเจ้าให้อย่างเหมาะสมหรืออย่างสมควรแล้ว เมื่อนั้นคริสตจักรก็จะเติบโตขึ้น เราต้องสำรวจตัวเราเองว่า เราได้รับใช้พระเจ้าตามของประทานที่พระเจ้าให้แล้วหรือยัง เราได้ทำหน้าที่ของเราอย่างดีที่สุดแล้วหรือยัง เมื่อเจ้านายกลับมาจะเรียกบ่าวของตนไปถาม (มธ.25:14-17) คนไหนที่สัตย์ซื่อก็จะได้รับรางวัล แต่ถ้าหากคนไหนเอาไปฝังดินไว้ ก็จะโดนลงโทษ (มธ.25:24-26) ให้เราทุกคนรับใช้อย่างเต็มกำลังความสามารถตามของประทานที่พระเจ้าให้กับเรา อย่ามัวแต่มองดูคนอื่น อย่ามัวแต่รอเวลา แต่จงเริ่มตั้งแต่เวลานี้ เพื่อคริสตจักรของพระเจ้าจะเติบโตขึ้นเป็นที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า (สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.churchofpeace2010.org)

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

ความรักสี่แบบ

2012-02-16T11:10:00.002+07:00

หลาย ๆ คนคงสงสัยว่าทำไมวันวาเลนไทน์ จึงตรงกับวันที่ 14 เดือนกุมภาพันธ์ เพราะว่าวันนั้นเป็นวันเสียชีวิตของเซนต์วาเลนไทน์ (นักบุญแห่งความรัก) เซนต์วาเลนไทน์ เป็นผู้ริเริ่มการจัดงานแต่งงานในยุคที่ไม่นิยมให้แต่งงานกัน เหตุเพราะในช่วงนั้น อาณาจักรโรมันต้องประสบกับสงคราม จักรพรรดิคลอดิอุสที่สองต้องการเกณฑ์คนไปรบ แต่มีบุคคลจำนวนมากที่มีครอบครัว มีภรรยา มีคนรัก ต่างไม่อยากจะทิ้งครอบครัวไป ทำให้จักรพรรดิคลอดิอุสที่สอง ตัดสินใจให้ยกเลิกการแต่งงานและการหมั้นทั้งหมดของชาวโรมันในยุคนั้นไปหมดอย่างสิ้นเชิง

แต่เซนต์วาเลนไทน์กลับสวนกระแสของจักรพรรดิคลอดิอุสที่สอง ชักชวนคู่รักมาแต่งงานหลายต่อหลายคู่จนโดนจับตัวไปขังเอาไว้ และในคุกนั้นเอง เซนต์วาเลนไทน์ได้พบรักกับสาวตาบอดนางหนึ่ง เมื่อโดนจับได้เซนต์วาเลนไทน์จึงถูกประหารชีวิตในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ทำให้กลายมาเป็นแห่งความรักหรือวันวาเลนไทน์ วันที่ผู้คนจะรำลึกถึงนักบุญผู้อุทิศตนให้ความรักนั่นเอง

นั่นเป็นความรักของคนๆ หนึ่ง บทเรียนวันนี้เราจะมาพิจารณาความรักในมุมมองของพระคัมภีร์ว่าเป็นอย่างไร ซึ่งในพระคัมภีร์ใหม่ปรากฏคำเกี่ยวกับความรักอยู่ถึง 4 คำด้วยกัน ใช้บรรยายความรักที่ชัดเจนลงไปถึง 4 แบบ

1. ฟิลิออส (Philios) หรือ ฟิเลออส (Phileos)

ยอห์น 16:19 "ถ้าท่านทั้งหลายเป็นของโลก โลกก็จะ รัก (ฟิเลโอ-Phileõ) ท่านซึ่งเป็นของโลก แต่เพราะท่านไม่ใช่ของโลก เพราะเราได้เลือกท่านออกจากโลก เหตุฉะนั้น โลกจึงเกลียดชังท่าน"

เป็นความรักอย่างแรกของความรักสี่แบบที่กรีกค้นพบและได้ตั้งชื่อไว้ ฟีลิออสเป็นรักง่ายๆ เป็นความรัก ระหว่างเพื่อน เป็นมิตรภาพที่เพื่อนมีต่อเพื่อน เป็นรากฐานของความจำเป็นในสังคมของมนุษย์ โดยนิสัยพื้นฐานมนุษย์ต้องการความรักและการยอมรับ พระเจ้าได้สร้างสัตว์กลุ่มต่างๆ และเราก็ต้องมีสังคมเพื่อจะดำรงอยู่ได้ เพราะมนุษย์ไม่ได้ถูกสร้างให้อยู่คนเดียว พระเจ้าตรัสว่า (ปฐมกาล 2:18-20" ไม่ควรที่ชายผู้นี้จะอยู่คนเดียว เราจะสร้างคู่อุปถัมภ์ ที่สมกับเขาขึ้น" พระเจ้าจึงทรงปั้นบรรดาสัตว์ ในท้องทุ่ง และนกในท้องฟ้า ให้เกิดขึ้นจากดิน แล้วทรงนำมายังชายนั้น เพื่อดูว่าเขาจะเรียกชื่อมันว่าอะไร...แต่ชายนั้น ยังหามีคู่อุปถัมป์ที่สมกับตนไม่)

ครอบครัวจึงเป็นสังคมแรก และมนุษย์ต้องอยู่อาศัยด้วยกัน เพื่อมีชีวิตรอด เป็นการเอื้อเฟื้อให้แก่กันโดยพื้นฐาน ฟิเลออส จึงเป็นรักชนิดหนึ่งที่พูดได้ว่า "ฉันต้องการเธอ ฉันจะเป็นเพื่อนกับเธอ เธอต้องการฉัน เธอก็จะเป็นเพื่อนกับฉัน" แต่โดยธรรมชาติของมนุษย์ ชีวิตไม่ยืนยาว ทุกคนต้องตาย ความรักแบบฟีเลออส จึงเป็นรักที่เห็นแก่ตัว เช่น "ฉันชอบเธอ ถ้าเธอชอบฉัน" ฟิเลออสไม่ค่อยให้อะไรใครเพื่อความรัก แต่เป็นมิตรภาพที่ลึกซึ้ง ย่อมพัฒนาเป็นรักที่ลึกซึ้งต่อไปได้ ถ้าเกิดอันตรายขึ้นกับใครซักคนที่ตนรัก ฟิเลออสมักจะ "มีผลอะไรกับฉันบ้าง" รักแบบนี้จึงเอาตัวเองเป็นหลัก ให้และตอบแทนกัน เมื่อมีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง แม้จะเป็นรักแบบเพื่อน แต่ก็ไม่สามารถตายแทนกันได้

2. สตอรเก้ (Storge)

เป็นความรักแบบญาติพี่น้อง เกิดขึ้นในคนทุกคน สตอรเก้ เป็นรักที่พัฒนาขึ้นมาอีกระดับ ชีวิตของคนเราจะมีความเกี่ยวพันกันในการเลี้ยงดู พ่อแม่เลี้ยงดูลูกที่เกิดมา ในสัตว์ประเภทเดียวกัน เกิดมาก็รวมกลุ่มกันเพื่อความอยู่รอด คือ รักกันตามสัญชาตญาณ ไม่ต้องบอกผู้เป็นแม่ ว่าให้ปกป้องลูกน้อย เพราะมันเป็นไปโดยอัตโนมัติ แม่รักลูกตัวเอง ได้อย่างง่ายดาย เพราะนั่นเป็นลูกของแม่ แต่ความรักแบบ สตอรเก้ก็ยังเป็นความรักที่เห็นแก่ตัว เพราะมีเรื่องเงื่อนไข ผลตอบแทนทางอารมณ์ มาเกี่ยวข้อง การแสดงออกแบบ สตอรเก้ พ่อแม่เรียนรู้ความรักแบบนี้ได้ พอเด็กโต เด็กก็จะ เรียนรู้ความรักนี้โดยอัตโนมัติ

ความรักในแบบฟิเลออสจะเป็นในลักษณะที่ว่า ฉันจะรักคุณ ถ้า..... แต่ในแบบ สตอรเก้ คือ ฉันจะรักคุณ เพราะฉันควรรักคุณ อย่างเมื่อเด็กโตขึ้นมา มีการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน ระหว่างเครือญาติ ความรักแบบสตอรเก้ยังเป็นรักแบบมีเงื่อนไข หวังการตอบแทน จึงยังเป็นความรักแบบมนุษย์ เรายังคงรักกันอย่างที่เราเป็น หรืออย่างที่ทุกคนเป็น

3. อีรอส (Eros)

อีรอส เป็นความรักที่ต้องการให้ได้มาบนพื้นฐานความเห็นแก่ตัว เป็นรักที่ไม่ถาวร เป็นความรักที่เกี่ยวข้องกับความใคร่ เกี่ยวพันกับเรื่องทางเพศ อีรอส เป็นความรัก ที่ตอบสนองความงามของวัตถุ และการใช้อีรอสในทางที่ผิดจะนำไปสู่ความเสื่อม (ปฐมกาล 1:27 "พระเจ้าจึงทรงสร้างมนุษย์ขึ้น ตามพระฉายาของพระองค์ ตามพระฉายาของพระเจ้านั้น พระองค์ทรงสร้างมนุษย์ขึ้น และได้ทรงสร้างให้เป็นชายและหญิง พระเจ้าทรงอวยพระพรแก่มนุษย์ ตรัสแก่เขาว่า จงมีลูกดกทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดิน จงครอบครองฝูงปลาในทะเล และฝูงนกในอากาศ กับบรรดาสัตว์ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดิน")

พระเจ้าสร้างผู้ชายและผู้หญิงเพื่อมีเสน่ห์ต่อกันและกัน พระเจ้าตั้งใจให้ผู้ชาย และผู้หญิงรวมกัน เป็นหนึ่งเดียว เพื่อให้กำเนิดลูกหลานบนแผ่นดิน ในสวนเอเดน พระเจ้าได้ให้อำนาจมนุษย์ในการควบคุม ความรักแบบอีรอส มีอารมณ์ดึงดูดทางเพศเข้ามาเกี่ยวข้อง ทำให้ชายและหญิงประสานเป็นหนึ่งเดียวกัน (One Body) อีรอส จึงเป็นความรักของมนุษย์ที่ไม่ใช่ "ความต้องการ" ของพระเจ้า

อีรอส คล้ายๆ กับ ฟิเลออส คือมีตัวเองเป็นใหญ่ และเหมือนสตอรเก้ ที่ต้องการสิ่งตอบแทน จริงๆ แล้ว ความรักแบบอีรอส ก็เป็นกิเลสตัณหาฝ่ายเนื้อหนัง แต่อีรอสก็เป็นมากกว่าความต้องการทางกายอย่างเดียว มันเป็นเรื่องจิตใจด้วย มันได้รับการออกแบบจากผู้สร้าง ที่จะทำให้เราสังเกตุกันและกัน เพื่อจะตกหลุมรัก ก้าวไปสู่ความรักที่แท้จริง ที่ไม่ใช่แค่ตัณหา แต่เป็นความรักที่งดงาม คบกันและแต่งงานกัน ซึ่งความรักแบบมนุษย์ทั้ง 3 ประเภทนี้ ไม่ต้องให้พระเจ้าเข้ามาช่วยเหลือให้เกิดขึ้น

4. อากาเป้ (Agape) หรือบางคนออกเสียงว่า อกาเป้

ยอห์น 3:16 "เพราะว่าพระเจ้าทรง รัก (อากาเป้) โลก จึงได้ประทาน พระบุตรองค์เดียว ของพระองค์ เพื่อทุกคนที่วางใจ ในพระบุตรนั้น จะไม่พินาศ แต่มีชีวิตนิรันดร์"

อากาเป้เป็นรักในระดับสูงสุด รักที่ให้แก่กัน ไม่คิดถึงตัวเอง และสละได้ทุกสิ่งเพื่อคนที่รัก ไม่มีเปลี่ยนแปลง และให้ได้เสมอ แม้เป็นศัตรู ความรักแบบอากาเป้จึงไม่ได้หมายถึง รักในชื่อเสียง รักในเงินทอง หรือรักในอะไรก็ตาม ที่คนเรายอมตายถวายชีวิตให้ การที่พระเยซูคริสต์ยอมตาย เพื่อคนอื่นจึงเรียกได้ว่า เป็นความรักแบบอากาเป้ จนกระทั่งมีคำพูดเขียนไว้ว่า “ความรักของพระเจ้าไม่ใช่แบบอีรอสหรือสตอรเกิหรือฟิเลออสแต่เป็นความรักแบบอากาเป้” (Not that God is Eros or Stroge or Philia but Agape) อากาเป้เป็นความรัก แบบไม่มีเงื่อนไข ในบรรดาความรักทั้งหมด อากาเป้อาจเรียกได้ว่าดีที่สุด เพราะความรัก สามแบบแรกล้วนแต่เกิดขึ้นในใจคนเราได้ โดยไม่ต้องพยายาม เราย่อมจะรักพ่อแม่ของเรา รักเพื่อนเพราะเขาดีกับเรา แต่อากาเป้ เป็นความรักชนิดเดียว ที่มนุษย์จะต้องสร้างไว้ในใจตัวเองได้ เพราะเป็นความรักที่ต้องมีให้แม้แต่คนที่เกลียดชังเรา

สรุป ความรักทุกอย่างอยู่บนพื้นฐานความรักของพระเจ้า เพราะพระเจ้าเป็นความรัก บริสุทธิ์ สมบูรณ์แบบ แต่รักทุกแบบ ไม่ต้องให้พระเจ้าช่วย เว้นแต่อากาเป้ เป็นรักที่ต้องให้พระเจ้าเข้ามาช่วยสร้าง เป็นรักในแบบที่พระเจ้าต้องการ (นิยามความรัก)

พระคัมภีร์สำหรับท่องจำ : เยเรมีห์ 31:3 “เราได้รักเจ้าด้วยความรักนิรันดร์ เพราะฉะนั้นเราจึงมีความรักมั่นคงต่อเจ้าสืบไป”

รักต้นฉบับ

2012-02-16T10:10:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2012

พระธรรม 1คร.13:4-7

ความรักคืออะไร และความรักมาจากไหน หลายคนไม่รู้เลยหรืออาจจะยังไม่เคยคิดเลยว่าความรักคืออะไรและความรักมาจากไหน รู้อยู่อย่างเดียวว่า ฉันต้องการความรัก มีพระคัมภีร์ตอนหนึ่งบอกว่า “พระเจ้าทรงประทานความรักแก่เราทั้งหลาย (1ยน.3:1) พระเจ้าประทานความรักให้กับเรา ทำให้เราทั้งหลายจึงรู้จักความรัก (1ยน.3:16) ว่ามาจากไหน พระเจ้าทรงเป็นแหล่งแห่งความรัก (1ยน.4:7) ทำให้ความรักของเรานั้นสมบูรณ์ (1ยน.4:17) แต่ความรักที่เราแสดงออกมาบิดเบี้ยวก็เพราะว่าเราเป็นคนบาป ความรักของเราจึงไม่สมบูรณ์ แต่ความรักของพระเจ้านั้นไม่มีที่ติ พระองค์ทรงเป็นต้นฉบับหรือแบบฉบับแห่งความรัก ซึ่งเราสามารถเห็นได้จากพระธรรมตอนนี้ 6 ประการ คือ

1. อดทนนาน (1คร.13:4,7)

ความรักแบบพระเจ้าต้องอดทนได้แม้ความผิดของคนอื่น ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ยากของคนบาป ที่จะอดทนต่อความผิดของคนอื่น แต่พระเจ้าสอนเราให้มีความอดทน พระองค์ทรงอดทนกับการทำผิดพลาดของเรามาอย่างยาวนาน ไม่เพียงมีความอดทนแต่พระวจนะของพระเจ้ายังบอกต่อไปอีกว่าให้เรากระทำสิ่งที่ดีให้กับคนที่ทำผิดกับเราอีกด้วย ซึ่งยิ่งยากขึ้นไปอีก พระองค์ทรงอดทนกับความผิดของเรา อดทนต่อการกบฎของเรา พระเจ้าต้องอดทนกับเรา กว่าที่จะได้เรากลับมาหาพระองค์ รักต้นฉบับ ต้องอดทนนาน

2. เชื่อในส่วนดี (1คร.13:7)

ไม่เพียงแต่มีความอดทน ยังต้องเชื่อในส่วนดีของคนอื่นอีกด้วย การเชื่อในส่วนดีของคนอื่นไม่ใช่บางครั้งบางคราว แต่พระเจ้าให้เราเชื่อในส่วนดีของคนอื่นอยู่เสมอ ความรักแท้ต้องมองหาสิ่งที่ดีที่มีอยู่ในชีวิตของคนอื่น แน่นอนที่สุดไม่มีใครไม่เคยทำผิด เราต่างก็มีของบกพร่อง แต่ก็ไม่มีใครที่ไม่มีส่วนที่ดีเลย ความจริงแล้วเราทุกคนต่างก็มีสิ่งดีมากมายในชีวิต แต่เรามักมองไม่เห็นสิ่งที่ดีเหล่านั้น เพราะตาของเราถูกฉาบด้วยความบาป เหมือนเราใส่แว่นสีดำ รักแท้ต้นฉบับต้องเชื่อในส่วนดีอยู่เสมอ

3. มีความหวังอยู่เสมอ (1คร.13:7)

รักแท้ต้นฉบับ จะมีความหวังใจอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร จะมีความหวังใจอยู่เสมอ จะไม่หมดหวังง่ายๆ จะไม่ท้อใจง่ายๆ ไม่เพียงเท่านั้นยังจะคอยช่วยทำให้คนอื่นเกิดความหวังอีกด้วย รักแท้เป็นความรักที่ก่อให้เกิดความหวัง ก่อให้เกิดกำลังใจ รักแท้เป็นความรักที่มีความหวังว่าจะเห็นสิ่งดีๆเกิดขึ้นในคนที่เขารัก มีความหวังที่จะเห็นการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในวันหนึ่ง นี่คือความรักแท้ที่เป็นความรักต้นฉบับ คือมีความหวังอยู่เสมอ

4. ไม่อิจฉา ไม่อวดตัว ไม่หยิ่งผยอง (1คร.13:4)

รักแท้ต้นฉบับ เป็นความรักที่อัศจรรย์ คือเป็นความรักที่ไม่มีความอิจฉาริษยา ไม่อวดอ้างตัวเอง ไม่มีความหยิ่งยะโส เป็นความรักที่ดีใจเมื่อเห็นคนที่อื่นประสบความสำเร็จ หรือได้รับสิ่งที่ดี เป็นความรักที่ให้เกียรติคนอื่น มองเห็นคนอื่นดีกว่าตัวเอง เป็นความรักที่ถ่อมใจ พร้อมที่จะรับฟังคำแนะนำจากคนอื่น ยินดีเป็นผู้ให้มากกว่าเป็นผู้รับ ความรักแบบนี้ ไม่ยกตนเองเหนือคนอื่น ไม่อวดดี นี่คือ ความรักแท้ต้นฉบับ

5. ไม่หยายคาย ไม่เห็นแก่ตัว ไม่ใช้อารมณ์ (1คร.13:5)

รักแท้ต้นฉบับ เป็นความรักที่มีความสุภาพอ่อนน้อม ไม่เห็นแก่ตัวเองแต่เห็นแก่คนอื่น ไม่ใช้อารมณ์ หรือไม่เป็นคนเจ้าอารมณ์ เป็นความรักที่พูดคุยกันด้วยเหตุด้วยผล เป็นความรักที่ยอมฟังกันละกัน ให้เกียรติแก่กันและกัน เป็นความรักที่มีความหวานชื่นอยู่เสมอ ใครเห็นแล้วต้องอมยิ้มและมีความสุขร่วมไปด้วยเสมอ รักแท้ต้นฉบับ เป็นความรักที่พร้อมจะสนับสนุนให้คนทำในสิ่งที่ดีที่สุด

6. ไม่จดจำความผิด ไม่ยินดีเมื่อทำผิด (1คร.13:5-6)

รักแท้ต้นฉบับ เป็นความรักที่วิเศษ เพราะไม่จดจำความผิด ไม่ยินดีเมื่อเห็นการกระทำผิด หรือส่งเสริมให้มีการกระทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่เห็นดีเห็นงามกับการทำสิ่งไม่ถูกต้อง ความรักแท้พร้อมที่จะให้คำแนะนำ ว่ากล่าวตักเตือน และพร้อมที่จะให้อภัยและไม่จดจำความผิดพลาดในอดีต นั่นหมายความว่าเมื่อให้อภัยแล้วก็คือให้อภัยเลย ไม่มานั่งนับว่าทำผิดมากี่ครั้ง ให้อภัยมากี่ครั้ง รักแท้ต้นฉบับยังพร้อมที่จะเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับทุกคนด้วย

วันวาเลนไทน์ปีนี้ ขอพระเจ้าประทานความรักของพระองค์ให้กับเราทุกคนอย่างบริบูรณ์ เพื่อเราจะมอบความรักของพระองค์ส่งต่อไปให้คนอีกมากมาย และขอให้ทุกคนประสบกับความรักที่แท้จริงของพระเจ้าตลอดไปครับ (สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.churchofpeace2010.org)

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

ขอแสดงความยินดีกับครอบครัว "นวลกำแหง"

2012-02-16T10:05:00.000+07:00

ที่กำลังจะได้ทำพิธีขึ้นบ้านใหม่และมอบถวายบ้านให้กับพระเจ้า ในค่ำคืนวันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์นี้ ที่โครช พี่น้องท่านใดที่รู้จักกับครอบครัว "นวลกำแหง" สามารถแสดงความยินดีร่วมกับครอบครัวนี้ได้ที่นี่ครับ

ขอพระเจ้าทรงโปรดอำนวยพระพรให้กับทุกคนในครอบครัวนวลกำแหง ให้ได้รับพระพรพิเศษจากพระเจ้า ขอพระองค์ทรงใช้บ้านหลังนี้เพื่อเป็นพระพรต่อพระราชกิจของพระเจ้า ให้เป็นดั่งประภาคาร ส่องแสงนำทางให้กับคนที่อยู่ในความมืดที่จะได้เห็นความสว่างในองค์พระผู้เป็นเจ้า ผ่านทางบ้านหลังนี้และทุกคนในครอบครัวนวลกำแหง

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

ผ้าใหม่กับถุงหนังเก่า

2012-02-09T11:09:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2102

พระธรรม มัทธิว 9:13-17

เหตุการณ์จากพระธรรมตอนนี้ เป็นเรื่องราวของคน 2 กลุ่มที่มาถามพระเยซูเกี่ยวกับเรื่องการถืออดอาหารของพวกศิษย์ของยอห์นและพวกฟาริสี ซึ่งปรากฎในพระธรรม มาระโก 2:18-22 ด้วย พระเยซูจึงได้ถามคำถามกลับไปและกล่าวเป็นคำอุปมากับคนที่ถามคำถามนี้กับพระองค์ ความจริงแล้วการอดอาหารอธิษฐานเป็นสิ่งที่ถูกระบบไว้ในบัญญัติของโมเสส ให้การทำในวันลบมลทินบาป (ลนต.16:29, 31, ศคย.8:19) ในสมัยของพระเยซู พวกฟาริสีก็ถืออดอาหารเป็นประจำสัปดาห์ละ 2 ครั้ง (ลก.18:12) พระเยซูได้ให้ข้อคิดกับเรา 2 ประการผ่านคำอุปมาเรื่องผ้าใหม่ปะบนเสื้อเก่า และถุงหนังเก่ากับน้ำองุ่นใหม่ ทำให้เรารู้ว่าการที่เรามาเชื่อพระเจ้าและความเชื่อของเราทำให้เรามีเสรีภาพแห่งชีวิตใหม่อย่างแท้จริง

1. อย่าถือกฎอย่างไม่เข้าใจ (มธ.9:14-15)

ศิษย์ของยอห์นสงสัยว่าทำไมพระเยซูจึงไม่ทำตามกฎเกณฑ์ที่บรรพบุรุษได้กระทำกันมาอย่างต่อเนื่องนับหลายชั่วคนแล้ว การถือกฎแต่เพียงรูปแบบภายนอก โดยไม่เข้าใจหลักการเบื้องหลัง ก็เป็นการเสี่ยงที่จะกระทำผิดหรือตัดสินพิพากษาคนที่ดูว่าทำหรือไม่ทำเท่านั้น เบื้องหลังของการอดอาหารในพระคัมภีร์เดิมในสมัยของโมเสสนั้น เพื่อ เป็นสัญลักษณ์หรือเครื่องเตือนใจของคนของพระอิสราเอล (1ซมอ.7:6, อสร.9:5-6, นหม.9:1) (ผวฉ.20:26, 2ซมอ.1:12) (ศคย.8:19) (2ซมอ.12:16-23, สดด.35:13, สดด.109:24) (ลก.2:36-28) เป็นต้น พระเยซูได้ยกตัวอย่างเปรียบเทียบกับพิธีแต่งงานว่าขณะที่มีการเฉลิมฉลองจะปล่อยให้แขกหรือเพื่อนๆของเจ้าบ่าวเจ้าสาวอดอยากหรือ และการอดอาหารเป็นเรื่องของความทุกข์โศกเศร้ามิใช่หรือ (มธ.9:15) พระเยซูมาเพื่อช่วยคนให้ได้รับความรอดและไปสวรรค์ เป็นเรื่องที่น่ายินดีมิใช่หรือ (มก.2:23-28) กฎเป็นสิ่งที่ดีถ้าหากใช้ด้วยความเข้าใจ พระเยซูยังให้บัญญัติใหญ่ไว้ 2 ข้อ คือรักพระเจ้าสุดใจและรักเพื่อนบ้านเหมือนรักตนเอง เมื่อเราเข้าใจกฎแล้วเราก็ทำด้วยความเต็มใจ (1ซมอ.12:24)

2. อย่าถือกฎของชีวิตเก่าในชีวิตใหม่ (มธ.9:16-17)

เสื้อเก่าและถุงหนังเก่า หมายถึง แนวคิดและวิถีชีวิตเดิมของคนยิว ซึ่งเน้นการทำตามพิธีกรรม ธรรมเนียมประเพณี ส่วนผ้าทอใหม่กับน้ำองุ่นหมักใหม่ หมายถึง แนวคิดและวิถีชีวิตใหม่ที่พระเยซูนำมาให้กับเรา ซึ่งเน้นถึงชีวิตฝ่ายวิญญาณ ชีวิตเก่ากับชีวิตใหม่ หรือชีวิตฝ่ายเนื้อหนังกับชีวิตฝ่ายวิญญาณเป็นสิ่งที่เข้ากันไม่ได้ ซึ่งหมายถึงคริสเตียนที่ได้รับชีวิตใหม่จากพระเจ้าแล้ว ไม่อาจดำเนินชีวิตตามกฎแห่งชีวิตเก่าได้อีกต่อไป แต่ต้องดำเนินชีวิตตามวิถีชีวิตฝ่ายวิญญาณแทน เพราะวิถีชีวิตเก่านำไปสู่ความตาย แต่วิถีชีวิตใหม่เต็มไปด้วยความหวังและนำไปสู่ชีวิตนิรันดร์ (ยรม.31:31-34) พระองค์ทรงถือว่าพันธสัญญาเดิมนั้นพ้นไปแล้ว (ฮบ.8:13) อาจารย์เปาโลได้ถามพี่น้องที่กาลาเทียว่า ท่านได้รับความชอบธรรมเพราะทำตามธรรมบัญญัติหรือ (กท.3:2-3) ชีวิตใหม่ในพระเจ้าเป็นชีวิตแห่งเสรีภาพ เพราะว่าพระเยซูได้จ่ายราคาเพื่อเรา การมาคริสตจักร การถวายทรัพย์ การทำการดีต่างๆ การเป็นพยาน ไม่ได้ทำเพราะว่าเป็นกฎเกณฑ์ แต่ทำเพราะเราเห็นคุณค่า เราทำเพราะเรารักพระเจ้า เราไม่เอาเสรีภาพมาเป็นข้ออ้างให้เราทำผิด (1ปต.2:16) หรือทำให้คนสะดุด (1คร.8:9)

ดังนั้นเองอย่าทำตามกฎโดยปราศจากความเข้าใจหรือถูกบีบบังคับ แต่ต้องทำด้วยความเข้าใจและเต็มใจ ไม่ใช้เสรีภาพในทางที่ผิดและทำให้คนอื่นสะดุด อย่าเอาวิถีชีวิตเก่ามาใช้ในชีวิตใหม่ (สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.churchofpeace2010.org)

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

อุปสรรคในการประกาศ

2012-02-08T15:50:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม 2012

พระธรรม มัทธิว 9:9-13

มัทธิว หรืออีกชื่อหนึ่งว่า เลวี เป็นนายด่านภาษี เป็นคนธรรมดา แท้จริงแล้วเป็นที่รังเกียจของคนทั้งเมือง เพราะเป็นคนยิวที่ไปรับใช้โรมันและยังเป็นคนคดโกงอีกด้วย แต่เมื่อพระเยซูเรียกให้ติดตามพระองค์มัทธิวก็ตอบสนองอย่างทันทีทันใด เขาได้จัดเลี้ยงอาหารเพื่อเป็นเกียรติแก่พระเยซู (ลก.5:29) และมีคนมากมายที่เป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆมาร่วมสำรับด้วย มัทธิวไม่ได้ดูที่ความจำกัดของตัวเอง หรือไม่ได้มองที่ว่าใครจะว่าเขาอย่างไร มัทธิวได้ชวนเพื่อนๆที่เป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆ มาหาพระเยซู แม้ว่าจะมีอุปสรรคมากมายแต่มัทธิวก็สามารถเอาชนะได้ อุปสรรคภายนอกไม่สำคัญเท่ากับอุปสรรคภายใน และอุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่ทำให้เราไม่สามารถก้าวไปสู้เป้าหมายได้ หรือทำให้เราไม่กล้าทำอะไรเลย ก็คือ ความคิด ของเราเอง จากตัวอย่างของมัทธิวในพระธรรมตอนนี้ มัทธิวได้เอาชนะอุปสรรคสำคัญทางความคิด 4 ประการ ได้คือ

1. ชีวิตเราไม่ดีพอ (มธ.9:9)

การเป็นคนเก็บภาษีให้กับโรมนั้น ในสายตาของคนยิวด้วยกันแล้วเป็นเหมือนคนที่ขายชาติ ขายตัวเองให้กับโรม มัทธิวไม่ได้มองดูว่าชีวิตของตนเองดีพอหรือไม่ หรือไม่ได้สนใจว่าคนอื่นมองตนเองอย่างไร แต่มัทธิวมองเห็นโอกาสที่พระเจ้าหยิบยื่นให้ ที่พระเยซูได้มาเรียกเขาให้ติดตามพระองค์ และได้เชิญพระเยซูเข้ามาในบ้านและจัดงานเลี้ยงให้กับพระเยซู ไม่เพียงเท่านั้น มัทธิวยังได้ชวนเพื่อนๆที่เป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆอีกมากให้มาร่วมงานนี้ เพื่อจะได้ฟังคำหนุนใจจากพระเยซู แต่ถ้าเรามัวแต่มองดูว่าชีวิตเราดีหรือยัง หรือพร้อมหรือยังคงไม่มีใครดีหรือพร้อมแล้ว เพราะว่าเราทุกคนต่างก็บเป็นคนบาป (รม.3:23) (รม.6:23) (รม.5:8-9) (2คร.5:17) เราควรที่จะกลับบ้านไปจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้กับพระเยซูและก็เชิญเพื่อนบ้านของเรามาร่วมรับประทานอาหารกับพระเยซู ดังนั้นให้เราลบความคิดที่ว่า เรายังไม่ดีพอออกไปจากชีวิตของเรา

2. เราประกาศไม่เป็น (มธ.9:9-10)

มัทธิวพึ่งจะตอบสนองการทรงเรียกของพระเจ้า ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพระเยซูเลย แต่สิ่งที่มัทธิวทำคือจัดงานเลี้ยงอาหารให้กับพระเยซู เพื่อจะได้ฟังสิ่งที่พระเยซูจะพูดให้ฟัง แต่มัทธิวไม่ได้ฟังคนเดียวได้ชวนเพื่อนๆที่มีอาชีพเดียวกันกับตนเองและคนอื่นๆอีกมากมาฟังพระเยซู มัทธิวไม่ได้รอให้ประกาศเป็นก่อน แต่เขาเริ่มทั้งๆที่ยังไม่รู้อะไรเลย ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องรอเวลาหรือรอให้เราประกาศเป็นหรือเก่งก่อน เราสามารถพาเพื่อนหรือคนอื่นๆทีเรารู้จักมาหาพี่น้องหรือผู้นำของเราให้เขาเล่าเรื่องราวของพระเจ้าให้ฟังได้ พระเจ้าสามารถใช้เราได้ เพียงแต่เรามีใจให้กับพระเจ้าเท่านั้น เราควรที่จะเลียนแบบมัทธิว โดยการเปิดบ้านออก เชิญชวนเพื่อนๆของเรามาทานอาหารที่บ้านและเป็นพยานเล่าประสบการณ์ชีวิตของเราให้เพื่อนๆฟัง (กจ.1:8) (มก.6:7) ดังนั้นจงออกไปประกาศด้วยความกล้าหาญ

3. คงไม่มีใครสนใจ (มธ.9:10)

หลายคนคงคิดว่า เวลานี้เศรษฐกิจไม่ดี ปัญหามากมาย วุ่นวายไปหมด คนคงไม่มีใครสนใจที่จะฟังเรื่องราวของพระเจ้า หรือแม้แต่คำพยานของเรา ซึ่งเป็นความเข้าใจผิดอย่างยิ่ง เพราะว่ายิ่งมีปัญหามากเท่าไหร่ คนยิ่งต้องการที่พึ่งมากเท่านั้น คนต้องการทางออก คนต้องการสิ่งที่เขาจะยึดเหนี่ยวเอาไว้ได้ ทุกคนมีความต้องการที่พึ่งทางใจ เราเห็นได้จากคนไขว่คว้าสิ่งต่างๆมาเป็นที่พึ่งทางใจของเค้า ไม่ว่าจะเกิดอะไรแปลกๆ คนก็จะไปกราบไหว้ นี่เป็นสิ่งบ่งชี้ว่า คนต้องการที่พึ่ง และที่พึ่งที่ดีที่สุดคือ พระเจ้า เราต้องรีบนำพระเจ้าไปหยิบยื่นให้กับเขา มัทธิวได้พาเพื่อนๆของเค้ามาหาพระเยซู หลังจากได้พบกับพระเยซูแล้วมีหลายคนได้ติดตามพระองค์ไป (มก.2:15) (มธ.9:12) (รม.10:14-15) นี่คือหน้าที่ของเราโดยตรง อย่าคิดว่าไม่มีใครสนใจ

4. เดี๋ยวคนจะว่าเราบ้า (มธ.9:11-13)

พวกฟาริสีมาพูดเป็นเชิงต่อว่ากับสาวกของพระเยซูว่าทำไมพระเยซูจึงกินข้าวกับคนเก็บภาษีและคนนอกรีต พูดในทำนองที่กว่า บ้าไปแล้วหรือ ไม่รู้หรือว่า พวกคนเหล่านั้นเป็นที่น่ารังเกียจอย่างยิ่ง ทำไมไม่ไปกินข้าวกับพวกของตน บางคนอาจจะกลัวถูกเพื่อนๆว่า บ้าหรือเปล่าอยู่ๆก็มาเป็นคริสเตียน ไอ้พวกขายชาติเดินตามก้นฝรั่ง บางคนอาจจะถูกต่อว่าเช่นนี้ แต่พี่น้องที่รัก จงขอบคุณพระเจ้าเถอะเพราะนี่คือสิทธิพิเศษที่เราได้รับ ใครจะว่าเราบ้าหรืออย่างไรไม่ต้องไปสนใจกับคำพูดเหล่านั้น เพราะว่ามันไม่ได้เป็นความจริงและไม่ได้เสริมสร้างชีวิตของเรา พระเจ้าดูที่ท่าทีภายในใจของเรามากกว่า (มธ.9:12-13) (ลก.22:42) (ยก.5:7) อย่างกลัวใครว่าเราบ้าไปแล้ว แต่จงขอบพระคุณพระเจ้าในทุกกรณี

ดังนั้นให้เราทำลายความคิดที่เป็นอุปสรรคในการประกาศเรื่องราวของพระเจ้าออกไปให้หมดจากความคิดของเรา ความคิดที่ไม่ถูกต้องเป็นอุปสรรคที่สำคัญในชีวิตของเรา (สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.churchofpeace2010.org)

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

พระพรใหญ่กำลังมา

2012-02-05T16:57:00.000+07:00

สวัสดีครับพี่น้องและผู้อ่านทุกท่าน

วันนี้ผมมีข่าวในแวดวงคริสเตียนมาฝากครับ ข่าวแรกจะมีคอนเสิร์ตนมัสการเกิดขึ้นที่สนามเทพหัสดินทร์ อยู่ระหว่างสนามนิมิตบุตรกับสนามกีฬาศุภชลาศัย หรือสนามกีฬาแห่งชาติปทุมวันนั่นเอง

ศิลปินที่มาเล่นคอนเสิร์ตในครั้งนี้คือ รอน เคโนรี่ (Ron Kenoly) ท่านเป็นทั้งนักเทศน์และนักร้องและเป็นผู้แต่งเพลงมากมาย ร่วมร้องเพลงกับ ดอน มูเอน ผู้โด่งดังมาตั้งแต่เริ่มต้น คอนเสิร์ตในครั้งนี้เป็นคอนเสิร์ตที่จัดขึ้น เพื่อต้องการประกาศพระนามของพระเจ้า

บัตรราคาเพียง 1000 บาทเท่านั้น หากพี่น้องซื้อบัตร 1000 บาท ท่านจะได้เปิดโอกาสให้กับผู้สนใจที่จะได้เข้ามานมัสการและฟังเรื่องราวของพระเจ้าอีก 10 คน ท่านใดสนใจติดต่อขอซื้อบัตรได้ที่ 02-932 7248-9 ในเวลาราชการ มีบริการส่งบัตรให้ถึงบ้านหรือที่ทำงาน หากสั่งซื้อตั้งแต่ 10 ใบขึ้นไป

คอนเสิร์ตจะจัดขึ้นในวันเสาร์ที่ 3 มีนาคม 2012 หลังจากที่ต้องเลื่อนมาจากปีที่แล้ว เพราะว่าน้ำท่วมใหญ่ในกรุงเทพฯ

และหากใครต้องการจะเรียนรุ้เรื่องการนมัสการ ทางผู้จัดได้มีการจัดสัมมนาเพื่อการนมัสการขึ้น สอนโดยรอน เคโนรี่ ในวันศุกร์ที่ 2 มีนาคม 2012 เวลา 18.00-21.00 น ณ สภาคริสตจักรฯ ชั้น 6 ค่าลงทะเบียนเพียงท่านละ 200 บาทเท่านั้น (รับจำนวนจำำกัด) ติดขอทราบรายละเอียดได้ที่ 02-932 7248-9

สำหรับข่าวที่สองที่อยากจะบอกให้กับพี่น้องและผู้อ่านทุกท่านทราบก็คือ จะมีผู้รับใช้ที่พระเจ้าทรงเจิมอย่างมากมาเยี่ยมเยียนประเทศไทยของเรา ท่านผู้นี้คือ เบนนี่ ฮินน์ (Benny Hinn) พระเจ้าทรงทำงานใจจิตใจของท่านใ้ห้มีภาระใจกับประเทศไทย ท่านจะมาช่วยผู้รับใช้ของพระเจ้าในประเทศไทย โดยจัดให้มีการสัมมนา ในหัวข้อ "ฤทธิ์เดชพระวิญญาณบริสุทธิ์" (Power of the Holy Spirit) ในช่วงเดือนกันยายน 2012 ขอให้พี่น้องช่วยกัีนอธิษฐานเผื่องานนี้ด้วยครับ ท่านสามารถติดตามข่าวเรื่องนี้ได้จากบล็อกนี้ครับ ผมจะนำเสนอความคืบหน้าเป็นระยะๆให้กับทุกท่านได้ทราบครับ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ วันเวลาที่แน่นอน ค่าลงทะเบียน และอื่นๆ คาดว่าจะมีคนเข้าร่วมสัมมนาไม่น้อยกว่า 3000 คนครับ

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

อุปสรรคในการประกาศ

2012-02-05T16:27:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 29 มกราคม 2012

พระธรรม มัทธิว 9:9-13

1. ชีวิตเราไม่ดีพอ (มธ.9:9)

การเป็นคนเก็บภาษีให้กับโรมนั้น ในสายตาของคนยิวด้วยกันแล้วเป็นเหมือนคนที่ขายชาติ ขายตัวเองให้กับโรม มัทธิวไม่ได้มองดูว่าชีวิตของตนเองดีพอหรือไม่ หรือไม่ได้สนใจว่าคนอื่นมองตนเองอย่างไร แต่มัทธิวมองเห็นโอกาสที่พระเจ้าหยิบยื่นให้ ที่พระเยซูได้มาเรียกเขาให้ติดตามพระองค์ และได้เชิญพระเยซูเข้ามาในบ้านและจัดงานเลี้ยงให้กับพระเยซู ไม่เพียงเท่านั้น มัทธิวยังได้ชวนเพื่อนๆที่เป็นคนเก็บภาษีและคนอื่นๆอีกมากให้มาร่วมงานนี้ เพื่อจะได้ฟังคำหนุนใจจากพระเยซู แต่ถ้าเรามัวแต่มองดูว่าชีวิตเราดีหรือยัง หรือพร้อมหรือยังคงไม่มีใครดีหรือพร้อมแล้ว เพราะว่าเราทุกคนต่างก็บเป็นคนบาป (รม.3:23) (รม.6:23) (รม.5:8-9) (2คร.5:17) เราจึงควรที่จะเลียนแบบมัทธิว เมื่อพระเจ้าเรียนเราให้มาหาพระองค์ เราควรที่จะกลับบ้านไปจัดงานเลี้ยงใหญ่ให้กับพระเยซูและก็เชิญเพื่อนบ้านของเรามาร่วมรับประทานอาหารกับพระเยซู ดังนั้นให้เราลบความคิดที่ว่า เรายังไม่ดีพอออกไปจากชีวิตของเรา

2. เราประกาศไม่เป็น (มธ.9:9-10a)

มัทธิวพึ่งจะตอบสนองการทรงเรียกของพระเจ้า ยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพระเยซูเลย แต่สิ่งที่มัทธิวทำคือจัดงานเลี้ยงอาหารให้กับพระเยซู เพื่อจะได้ฟังสิ่งที่พระเยซูจะพูดให้ฟัง แต่มัทธิวไม่ได้ฟังคนเดียวได้ชวนเพื่อนๆที่มีอาชีพเดียวกันกับตนเองและคนอื่นๆอีกมากมาฟังพระเยซู มัทธิวไม่ได้รอให้ประกาศเป็นก่อน แต่เขาเริ่มทั้งๆที่ยังไม่รู้อะไรเลย ดังนั้นเราไม่จำเป็นต้องรอเวลาหรือรอให้เราประกาศเป็นหรือเก่งก่อน เราสามารถพาเพื่อนหรือคนอื่นๆทีเรารู้จักมาหาพี่น้องหรือผู้นำของเราให้เขาเล่าเรื่องราวของพระเจ้าให้ฟังได้ พระเจ้าสามารถใช้เราได้ เพียงแต่เรามีใจให้กับพระเจ้าเท่านั้น อย่าคิดว่าเราประกาศไม่เป็น หรือกลัวว่าจะตอบคำถามเพื่อนๆไม่ได้ เมื่อเราเริ่มพูดคำพยานของเราพระวิญญาณบริสุทธิ์จะเสด็จมาเหนือเรา (กจ.1:8) (มก.6:7) ดังนั้นจงออกไปประกาศด้วยความกล้าหาญ

3. คงไม่มีใครสนใจ (มธ.9:10b)

4. เดี๋ยวคนจะว่าเราบ้า (มธ.9:11-13)

ดังนั้นให้เราทำลายความคิดที่เป็นอุปสรรคในการประกาศเรื่องราวของพระเจ้าออกไปให้หมดจากความคิดของเรา ความคิดที่ไม่ถูกต้องเป็นอุปสรรคที่สำคัญในชีวิตของเรา

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

มาทักทายกัน

2012-02-05T16:21:00.000+07:00

สวัสดีครับพี่น้องและผู้อ่านทุกท่าน

ต้องขออภัยที่ไม่ได้เข้ามาอัพเดทข่าวสารและสรุปคำเทศนาเป็นเวลาหลายสัปดาห์มากแล้ว หวังว่าพี่ๆน้องๆและผู้อ่านทุกท่านคงให้อภัยนะครับ

ผมหวังว่าพี่น้องและผู้อ่านทุกท่านจะสบายดีนะครับ และหวังว่าทุกๆท่านจะได้รับการอวยพรจากพระเจ้ามากบ้างน้อยบ้างตามแต่ละคนไป

เทศกาลต่างๆ
เทศกาลคริสต์มาสก็ผ่านพ้นไปแล้ว หลายๆท่านก็ได้ร่วมเฉลิมฉลองในเทศกาลแห่งความสุขความยินดีไปแล้ว เทศกาลส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ก็ผ่านไปแล้วอีกเช่นกัน เท่าที่ทราบมาหลายท่านได้ไปพักผ่อนในต่างจังหวัด บางท่านก็ไปกับครอบครัว บางท่านก็ไปกับเพื่อนๆ ต่างก็ได้รับพระพรและความสดชื่นกับมา เทศกาลตรุษจีนก็ผ่านไปแล้ว หลายท่านก็ได้รับอั่งเปาไปแล้ว หลายท่านก็ได้รับโบนัสไปแล้ว ขอบคุณพระเจ้าพระพรมาถึงกันอย่างทั่วหน้า อีกทั้งเทศกาลชีวิตเปี่ยมสุขก็ผ่านพ้นไปแล้วอีกเช่นกัน ในงานครั้งนี้มีคนมากมายกว่า 7000 คนที่ได้ไปร่วมงาน มีหลายคนมาเล่าพระพรให้ฟังว่าได้รับพระพรมากจริงๆ ได้รับข้อคิดจากการแบ่งปันจากอาจารย์จอยซ์ ไมเออร์ เรื่องการปลูกมะเขือเทศ มีหลายคนมาแบ่งปันว่าได้ข้อคิดในการอ่านพระคัมภีร์ ว่าจะต้องอ่านด้วยใจที่แสวงหาไม่ใช่อ่านตามคนอื่น หรืออ่านเพราะกลัวว่าจะโดนพี่เลี้ยงหรือผู้นำถาม ทำให้หลายคนมีความเข้าใจว่าอ่านพระคัมภีร์อย่างไรจึงจะได้รับพระพรจากพระเจ้า

เทศกาลวาเลนไทน์หรือเทศกาลแห่งความรักก็กำลังจะเข้ามาในไม่อีกกี่วันข้างหน้านี้แล้ว หลายๆคริสตจักรก็คงจัดงานประกาศกัน คริสตจักรแห่งสันติภาพก็จัดงานประกาศเช่นกัน ในปีนี้เราให้ชื่องานประกาศของเราว่า "รักแท้บทที่1 รักต้นฉบับ" พวกเราก็หวังว่าคนที่เราประกาศและเชิญชวนให้มาในสัปดาห์หน้าจะมาร่วมงานในครั้งนี้ด้วย ฝากพี่น้องช่วยอธิษฐานเผื่อด้วยครับ

ผมก็หวังว่าพี่น้องและผู้อ่านทุกท่านจะได้รับพระพรจากพระเจ้าอยู่เสมอๆนะครับ ใครมีพระพรอะไรสามารถที่จะแบ่งปันให้กับพี่น้องท่านอื่นๆผ่านทางบล็อกนี้ได้นะครับ ผมเชื่อว่าคำพยานของเราแม้ดูว่าเป็นเรื่องเล็กๆ แต่ก็สามารถที่จะหนุนใจและเป็นพระพรกับพี่น้องคนอื่นได้ครับ ที่คริสตจักรของเราก็หนุนใจให้พี่น้องในคริสตจักรเขียนคำพยานเพื่อว่าจะได้ใช้คำพยานเหล่านั้นประกาศและหนุนใจคนอื่นๆครับ

ผมอธิษฐานขอให้พระเจ้าใช้พวกเราทุกคน เป็นคนที่จะนำความรักของพระเจ้าไปสู่คนมากมาย ขอพระองค์ทรงใช้เราทั้งหลายตามของประทานที่พระเจ้าทรงประทานให้กับเรา และผมก็หวังเช่นนั้นเหมือนกัน

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

มรสุมแห่งความกลัว

2011-12-15T11:18:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 11 ธันวาคม 2011

พระธรรม มัทธิว 8:23-27

หลังจากที่พระเยซูได้เทศนาบนภูเขาแล้ว พระองค์ได้เสด็จลงไปรักษาตามหมู่บ้านต่างๆ รอบๆ ทะเลสาบกาลิลี พระองค์ได้ทำการอัศจรรย์อีกมากมาย ได้ขับผีออกจากคนเป็นอันมาก พระองค์ได้รักษาบ่าวของนายร้อยที่เป็นง่อยให้หาย ได้รักษาแม่ยายของเปโตร พระเยซูยังได้ท้าทายให้คนเดินติดตามพระองค์อย่างแน่วแน่ และพร้อมที่จะเผชิญกับสิ่งต่างๆ อย่างไม่หวั่นไหว หลังจากนั้นพระเยซูได้เสด็จลงเรือไปกับเหล่าสาวก เพื่อจะข้ามไปอีกฟากหนึ่งของทะเลสาบกาลิลี ซึ่งเป็นทะเลสาบที่มีขนาดใหญ่ ขณะที่เรือกำลังแล่นอยู่กลางทะเลสาบก็เกิดพายุใหญ่ขึ้นในขณะที่พระองค์กำลังหลับอยู่บนเรือ สาวกเกิดความกลัวขึ้นมาอย่างจับใจ เลยมาปลุกพระเยซู ความกลัวของสาวกเป็นเช่นมรสุมที่เกิดขึ้น อะไรเป็นสาเหตุของความกลัว และเราจะเอาชนะความกลัวได้อย่างไร เราสามารถเรียนรู้จากพระธรรมตอนนี้ได้ 3 ประการ

1. ดูที่สถานการณ์รอบตัว (มธ.8:23-25)

พายุใหญ่เกิดขึ้นขณะที่พระเยซูอยู่กับเหล่าสาวกอยู่ในเรือ แต่สาวกกลับไปมองดูอยู่ที่พายุใหญ่ที่กำลังโหมกระหน่ำเข้ามา จึงทำให้สาวกเกิดความกลัวขึ้นอย่างจับใจ ทำให้เหล่าสาวกทำอะไรไม่ถูก เกิดอาการรนรานขึ้นมา พี่น้องที่รักหลายต่อหลายครั้งที่ในชีวิตจริงของเราก็เป็นเช่นนี้ สายตาของเราจับจ้องอยู่ที่ปัญหาต่างๆ ที่โถมทับเข้ามาหาเรา ทำให้เราทำอะไรไม่ถูก บางคนถึงกับเป็นลมหมดสติไปเพราะความกลัว เราสามารถควบคุมการตอบสนองของเราได้ อ.เปาโลบอกกับเราว่า อย่าเป็นเด็กอีกต่อไป (อฟ.4:14) พระเยซูบอกว่าให้เราคิดใคร่ควรให้ดี (ลก.14:28-32) ไม่ว่าเราเผชิญสถานการณ์อย่างไร ให้เรามองไปที่พระเยซูผู้ที่ควบคุมทุกสิ่งไว้ ผู้ที่เป็นใหญ่กว่าสิ่งใดๆ ให้เราพึ่งพาพระคุณและฤทธิ์เดชของพระเจ้า เช่นเดียวกับกษัตรย์เยโฮซาฟัสแม้จะมีความกลัวแต่ท่านแสวงหาพระเจ้า (2พศด.20:1-3) ดังนั้นเมื่อเกิดเหตุการณ์ใดไม่ว่าจะรุนแรงแค่ไหนให้เรามองไปที่พระเจ้า

2. ขาดความเชื่อ (มธ.8:26)

ไม่เพียงมองที่สถานการณ์เท่านั้น แต่เหล่าสาวกยังขาดความเชื่ออีก จึงเป็นเหตุให้เกิดความกลัวอย่างจับใจขึ้นมา ทั้งๆ ที่เหล่าสาวกเคยเห็นการอัศจรรย์มากมายที่พระเยซูทรงกระทำ ไม่ว่าจะเป็นการเลี้ยงอาหารคนห้าพันคนด้วยขนมปังห้าก้อนกับปลาสองตัว แต่ยังทำให้เหล่าสาวกพวกนี้กลัวได้อีก จนพระเยซูต้องตำหนิว่า “เหตุไฉนจึงขลาดนัก ช่างมีศรัทธาน้อยเสียจริงๆ” ความเชื่อเป็นสิ่งสำคัญสำหรับชีวิตคริสเตียน เมื่อขาดความเชื่อก็ทำให้เกิดความกลัว ถ้าไม่มีความเชื่อแล้วจะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้าไม่ได้เลย (ฮบ.11:6) จงอธิษฐานด้วยความเชื่ออย่าสงสัยเลย (ยก.1:6) ถ้าเราขาดความเชื่อก็ให้เราอธิษฐานขอต่อพระเจ้า (ลก.22:32) ถ้าเราขาดความเชื่อก็ให้เราประกาศพระนามของพระเจ้า (รม.10:17) ถ้าเราขาดความเชื่อก็ให้เรามองที่ความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า (1ซมอ.17:32-37) อ.เปาโล บอกว่าพระองค์ทรงช่วยเราแล้วและจะทรงช่วยเราอีก (2คร.1:8-10) จงมีความเชื่อ ถ้าเรามีความเชื่อแล้วเราจะได้เห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้า

3. ไม่รู้จักพระเจ้าจริงๆ (มธ.8:27)

เมื่อพระเยซูต่อว่าสาวกเสร็จพระองค์ก็ทรงห้ามลมและทะเล คลื่นลมก็สงบ เหล่าสาวกจึงเกิดการอัศจรรย์ใจและพูดกันว่า “ท่านผู้นี้เป็นคนอย่างไรหนอ ลมและทะเลยังเชื่อฟังท่าน” สิ่งนี้ชี้ให้เห็นว่า เหล่าสาวกยังไม่รู้จักพระเยซูอย่างแท้จริง แม้ว่าพวกเหล่าสาวกจะเคยเห็นพระเยซูทำการอัศจรรย์มาแล้วก็ตาม พวกเขาอาจจะรู้จักพระเยซูเพียงแค่เป็นครูสอนศาสนาหรือเป็นผู้เผยพระวจนะคนหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้รู้จักพระเยซูในฐานะพระบุตรของพระเจ้า ให้เรารู้จักพระเจ้าผู้ใหญ่ยิ่งสูงสุด ผู้ทรงสร้างสรรพสิ่งทั้งปวง (คส.1:16) เมื่อรู้จักรพระเจ้าแล้วเราจะวางใจในพระองค์เหมือนอย่างดาวิด (สดด.56:3-4) พระเจ้าไม่ได้ทรงประทานจิตใจที่ขลาดกลัวให้กับเรา (2ทธ.1:7) จงเรียนรู้จักพระเจ้าอย่างแท้จริง และไว้วางใจในพระองค์ ให้พระองค์ทรงนำพาชีวิตของเราไปตามน้ำพระทัยของพระองค์

ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น อย่างมองที่สถานการณ์เท่านั้น แต่ให้มองไปที่พระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ จงมีความเชื่อในพระเจ้าผู้ทรงเป็นขึ้นจากความตาย และจงเรียนรู้จักพระองค์จากเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับเรานั้นเพื่อเราจะได้รู้จักกับพระเจ้าอย่างแท้จริง

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

พ่อผู้เป็นที่รัก

2011-12-15T11:11:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 4 ธันวาคม 2011

พระธรรม ลูกา 15:11-24

จากเรื่องราวของบุตรน้อยหลงหายที่เรารู้จักกันดีนั้น อีกด้านหนึ่งเราได้เห็นบุคคลหนึ่งที่เราเห็นคือพ่อ ซึ่งมีความพิเศษไม่เหมือนใครในเรื่องราวที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นพี่ชายคนโต หรือว่าเพื่อนฝูงของบุตรน้อยหลงหาย หรือชาวเมืองที่เขาไปอาศัยอยู่ รวมทั้งคนงานของพ่อ ความพิเศษที่ไม่เหมือนใครนี่เอง ทำให้เราสามารถเรียกท่านได้ว่า “พ่อผู้เป็นที่รัก” ท่านเป็นคนพิเศษอย่างไร เราสามารถเห็นได้จากพระธรรมตอนนี้ อย่างน้อย 4 ประการ คือ

1. ให้ความรัก (ลก.15:20)

หลังจากที่บุตรน้อยได้รับมรดกในส่วนที่เป็นของตนแล้วก็ได้ออกจากบ้านไป นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาผมเชื่อว่าพ่อคนนี้ไม่เคยนอนหลับเต็มอิ่ม ไม่เคยมีความสุข จิตใจภายในคิดคำนึงหาแต่ลูกของตน มีแต่ความสงสัยในจิตใจว่า เขาจะอยู่อย่างไร กินอย่างไร ตอนนี้ทำอะไรอยู่ ตั้งหน้าตั้งตารอคอยว่าเมื่อไหร่ลูกจะกลับมาหา เราสามารถเห็นได้จากพระคัมภีร์ตอนนี้ที่บอกว่า “แต่เมื่อเขายังอยู่แต่ไกล บิดาแลเห็นเขา” ซึ่งบ่งบอกให้เรารู้ว่า พ่อคนนี้คอยมองหาอยู่เสมอเมื่อเห็นแล้วก็รีบวิ่งออกไปกอดคอแล้วก็จุบเขาด้วยความรัก พระคัมภีร์ยังบอกในข้อ 24 อีกว่า “เพราะว่าลูกของเราคนนี้ตายแล้ว แต่กลับเป็นอีก หายไปแล้วแต่ได้พบกันอีก” เขาเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ เสียไปแล้วได้คืน พ่อผู้ให้ความรักกับลูกเสมอ ไม่ว่าลูกจะเป็นอย่างไร พระคัมภีร็ได้บอกว่า บุตรคนนี้ได้พลาญสมบัติที่พ่อมอบให้จนหมด แล้วจึงกลับมาหาพ่อ แท้จริงแล้วเรามีอีกคนหนึ่งที่รักเรามากกว่าพ่อของเราอีก นั่นคือพระบิดา ผู้ทรงสถิตในสวรรค์พระองค์ทรงรักเราอย่างมากเพราะว่าขณะที่เรายังเป็นคนบาปพระองค์ได้ทรงตายเพื่อเรา (รม.5:8) พระองค์รักเราอย่างไม่มีเงื่อนไข ซึ่งต่างจากความรักของพ่อเราในโลกนี้

2. ให้ความเมตตา (ลก.15:20)

นอกจากให้ความรักแล้วยังให้ความเมตตากับเราอีก พระคัมภีร์บอกว่า “บิดาแลเห็นเขาก็มีความเมตตา” เมื่อพ่อเห็นสภาพของลูกแล้วเกิดความเมตตาสงสาร คงเห็นสภาพเนื้อตัวมอมแมม เสื้อผ้าคงจะขาดวิ้น กลิ่นขี้หมูคงจะเหม็นหึ่ง ทำให้หัวใจของพ่อยิ่งเกิดความรักความเมตตาสงสารมากขึ้นไปอีก นี้คือหัวใจของพ่อผู้เป็นที่รัก พระเจ้าพระบิดาพระองค์ทรงเมตตาเราทั้งหลายอย่างมาก พระองค์ทรงเหยียบความผิด และเหวียงบาปของเราไปลงทะเลลึก (มีคาห์ 7:18-19) เมื่อพระเยซูเห็นประชาชนก็ทรงสงสารเขา ด้วยเขาถูกรังควานและไร้ที่พึ่ง (มธ.9:36) พระเจ้าทรงมองดูเราอยู่เสมอด้วยความเมตตาของพระองค์ และพร้อมที่จะช่วยเหลือเรา หนุนใจเรา ปลอบประโลมใจเราในยามที่เราทุกข์ยาก พระเมตตาคุณของพระองค์ไม่เคยหมดไปจากชีวิตของเรา นี้คือพ่อผู้เป็นที่รัก

3. ให้อภัย (ลก.15:21-22)

ไม่เพียงแต่ให้ความรัก ความเมตตา พ่อยังให้อภัยในสิ่งที่ลูกได้ทำเอาไว้ ไม่ว่าลูกจะเป็นเช่นไร พ่อก็ให้อภัยได้เสมอเมื่อลูกกลับใจ ไม่ว่าลูกจะทำผิดร้ายแรงแค่ไหน หรือมากเพียงไรพ่อก็พร้อมที่จะให้อภัยกับลูกได้ขอเพียงลูกสำนึกได้ก็พอ ไม่มีพ่อแม่คนไหนที่จะใจดำเกินกว่าที่จะให้อภับกับลูกได้เมื่อลูกสำนึกในความผิดที่ได้กระทำลงไป พระเจ้าเป็นพระเจ้าแห่งการให้อภัย เมื่อเราสารภาพบาปของเรา พระองค์ผู้ทรงสัตย์ซื่อก็จะทรงยกความผิดบาปให้กับเราเสมอ (1ยน.1:9) พระเจ้าไม่เคยจดจำความผิดของเราเมื่อพระองค์ยกโทษให้แล้ว การยกโทษของพระองค์ไม่มีจำกัด ทุกครั้งที่เรากลับใจมาหาพระองค์ พระองค์ก็จะทรงยกโทษให้กับเราเจ็ดครั้งคูณด้วยเจ็ดสิบ (มธ.18:21-22) เมื่อพระเจ้ายกโทษให้กับเรา เราก็ควรที่จะยกโทษให้กับคนอื่นด้วยเช่นกัน เราไม่ควรที่จะจดจำความผิดของคนอื่นด้วย

4. ให้สิ่งที่ดีที่สุด (ลก.15:21-22)

ไม่เพียงแต่ให้อภัย พ่อผู้เป็นที่รักยังให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูก เมื่อลูกกลับมาหา พ่อก็ได้สั่งให้คนรับใช้ไปเอาเสื้อผ้าที่ดีที่สุดมาสวมใส่ให้กับลูก เอาแหวนมาสวมนิ้วมือให้กับเขา เอาลูกวัวอ้วนพีมาฆ่าเลี้ยงกัน สิ่งต่างๆเหล่านี้ แสดงให้เห็นว่าพ่อเป็นผู้ที่รักนั้น ให้สิ่งที่ดีที่สุดให้กับเรา แม้ว่าลูกจะไม่อยากได้ก็ตาม พ่อไม่ได้ดูว่าลูกทำผิดหรือไม่ พ่อมีสิ่งที่ดีให้กับลูกเสมอ เหมือนคำอุปมาของพระเยซูที่บอกว่า “พ่อผู้เป็นคนบาปยังรู้จักให้ของดีกับบุตรของตน ยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด พระบิดาของท่านผู้ทรงสถิตในสวรรณ์จะประทานของดีกับผู้ที่ขอต่พระองค์ (มธ.7:9-11) พระเจ้าได้จัดเตรียมสิ่งที่ดีไว้ให้กับเรา เพียงแต่เรากลับมาหาพระองค์และขอจากพระองค์เท่านั้น พระองค์เตรียมสิ่งประเสริฐกว่านั้นให้กับเราอีกนั่นคือชีวิตนิรันดร์ (ฮบ.11:40)

พ่อผู้เป็นที่รัก ที่แสดงออกมาอย่างเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นอย่างไร พ่อยังคงเป็นพ่อของเราเสมอและยังเป็นพ่อที่รักเรา เมตตาเรา ให้อภับเรา ไม่ว่าวันเวลาจะเปลี่ยนไปอย่างไรพ่อก็ยังคงเป็นพ่อคนเดิม เป็นพ่อที่ได้จัดเตรียมสิ่งที่ดีที่สุดให้กับเรา แม้ว่าอาจจะไม่ดีเท่าคนอื่น แต่พระบิดาของเรามีสิ่งดีมากมายที่รอเราทั้งหลายอยู่ จงกลับมาหาพระบิดาของเรา เข้ามาหาพระองค์และรับพระพรจากพระองค์

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

ฉันตัดสินใจแล้ว

2011-12-15T11:04:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน 2011

พระธรรม มัทธิว 8:18-22

หลังจากที่พระเยซูได้ลงจากภูเขา และเสด็จไปตามที่ต่างๆ ได้ทำการอัศจรรย์รักษาคนโรคเรื้อน รักษาคนง่อยซึ่งเป็นบ่าวของนายร้อย อาการป่วยของแม่ยายเปโตร และคนอื่นๆอีกมากมาย ชื่อเสียของพระองค์ก็เป็นที่เลื่องลือออกไป คนมากมายได้มาหาพระองค์ เราสามารถแบ่งกลุ่มคนที่มาหาพระองค์ได้ 3 กลุ่ม คือ ประชาชน ที่มารับการช่วยเหลือและมาดูการอัศจรรย์ ธรรมาจารย์ ซึ่งมาคอยจับผิดว่าพระองค์ทำอะไรผิดจากสิ่งที่พวกเขาทำบ้าง และศิษย์ของพระเยซูเอง ซึ่งศิษย์เหล่านี้ก็คือสาวกของพระองค์ ที่ได้ติดตามพระองค์มาเป็นเวลาพอสมควร เราเห็นคำสำคัญคำหนึ่งในพระธรรมตอนนี้ คือคำว่า “ตาม” ซึ่งปรากฎอยู่ในข้อ 19 และข้อ 22 ซึ่งเป็นคำกล่าวของธรรมาจารย์และของพระเยซู ซึ่งทำให้เรารู้ว่า การที่จะติดตามพระองค์ไปนั้นจะต้องตัดสินใจ และการตัดสินใจในที่นี้นั้น อาจจะไม่เหมือนการตัดสินใจในเรื่องอื่นๆ ดังนี้

1. พร้อมเผชิญกับทุกสิ่ง (มธ.8:19-20)

มีธรรมาจารย์คนหนึ่งมาดูพระเยซูทำการอัศจรรย์ต่างๆ เหมือนกับธรรมาจารย์คนอื่นๆ แต่ธรรมาจารย์คนนี้แตกต่างจากธรรมาจารย์คนอื่นๆ ตรงที่ เขาเข้ามาหาพระเยซูแล้วบอกกับพระองค์ว่า “ท่านไปทางไหน ข้าพเจ้าจะตามท่านไปทางนั้น” สิ่งที่ธรรมาจารย์คนนี้พูดออกไปนั้น อาจจะเป็นเพราะว่าเขาได้เห็นการอัศจรรย์ที่พระองค์ทำและตื่นเต้นไปกับสิ่งที่ได้เห็น อาจจะไม่ได้มาจากความศรัทธาอย่างกันนายร้อย เมื่อพระเยซูได้ยินดังนั้น จึงกล่าวว่า “หมาจิ้งจอกยังมีโพรง นกในอากาศยังมีรัง แต่บุตรมนุษย์ไม่มีที่ที่จะวางศีรษะ” การพูดของพระเยซูตอนนี้นั้น เป็นการกระตุกความคิดของธรรมาจารย์ หรือเป็นการถามว่าท่านคิดดีแล้วหรือ หนทางข้างหน้าไม่ได้สะดวกสบายอย่างที่คิด จะต้องเอาชนะตัวเองก่อน (มก.8:34) พระเยซูไม่ได้สัญญาว่าจะมีแต่ความสุขสบาย แต่จะต้องประสบกับความทุกข์ยากในโลกนี้ (ยน.16:331) แต่พี่น้องที่รักเราไม่ต้องวิตกกังวล เพราะว่าเมื่อพระองค์ให้เราเผชิญกับปัญหาใดๆ พระองค์ก็มีทางออกให้กับเราเสมอ พระองค์เป็นพระเจ้าที่ชนะโลกนี้แล้ว ให้เราพร้อมที่จะเผชิญกับทุกสิ่ง

2. ไม่ลังเล (มธ.8:21-22)

มาถึงพระคัมภีร์ข้อนนี้ พระเยซูได้ตรัสตอบสาวกคนนี้ว่า “จงตามเรามาเถิด ปล่อยให้คนตายฝังคนตายของเขาเองเถิด” การที่พระเยซูตรัสเช่นนี้ไม่ใช่เพราะพระเยซูไม่เห็นคุณค่าของบิดามารดา ตรงข้ามพระเจ้าสอนให้เราให้เกียรติแก่บิดามารดาด้วยซ้ำ (อพย.20:12) แต่พวกธรรมาจารย์มักจะสอนว่า “สิ่งใดของข้าพเจ้าซึ่งอาจเป็นประโยชน์แก่นท่าน สิ่งนั้นเป็นโกระบาน” ซึ่งแปลว่าเป็นของถวายแด่พระเจ้าแล้ว นั่นหมายความว่า พ่อแม่ก็ไม่มีสิทธิ์ (มก.7:11) เมื่อเราตัดสินใจเดินติดตามพระเจ้าแล้วเราไม่ควรโลเลหรือลังเล เมื่อเราตัดสินใจแล้วเราควรมุ่งไปข้างหน้า เหมือนชาวนาเมื่อจับคันไถแล้วจะไม่หันหลังกลับ (ลก.9:62)

เมื่อตัดสินใจแล้ว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจงมั่นใจในพระเจ้าที่ได้ทรงเรียกเรามา ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นจงไว้วางใจในพระเจ้าผู้ทรงใหญ่ยิ่งสูงสุด พระองค์ทรงชนะโลกนี้แล้ว พระองค์จะทรงนำเราทุกย่างเท้าที่เราก้าวเดิน พร้อมที่เผชิญกับทุกสิ่ง และไม่ลังเล เพราะว่าพระเจ้าทรงอยู่ท่ามกลางเราและจะช่วยเราเสมอ

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

รื้อฟื้นจากความถดถอย ตอนที่ 3 เรื่องคริสตจักร

2011-12-15T10:56:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน 2011

พระธรรม เนหะมีย์ 13:10-14

เนหะมีย์ได้กลับมาเยี่ยมชุมชนอิสราเอลหลังจากที่กลับไปรับใช้กษัตริย์อารทาเซอร์ซิส 12 ปี ได้เห็นความถดถอยของชุมชนอิสราเอลอย่างไม่น่าเชื่อ ถึง 3 เรื่อง เราได้เห็นมาแล้ว 2 เรื่องคือ เรื่องพระวจนะ และเรื่องผู้นำ ครั้งนี้เนหะมีย์ชี้ให้เราเห็นความถอถอยของอิสราเอลอีกเรื่องหนึ่ง คือเรื่องคริสตจักร พระคัมภีร์ตอนนี้พูดถึงพระนิเวศซึ่งเปรียบได้กับคริสตจักรในปัจจุบัน เพราะเป็นที่สถิตของพระเจ้าและเป็นที่เปิดเผยแผนงานและน้ำพระทัยของพระองค์ (อฟ.3:9-10) การที่ชุมชนอิสราเอลทอดทิ้งพระนิเวศของพระเจ้าแสดงให้เห็นว่า พวกเขาไม่ให้ความสำคัญ คริสตจักรคือน้ำพระทัยของพระเจ้า เป็นคำตอบของโลก สังคมจะดีขึ้นเมื่อคริสตจักรเข้มแข็งและเติบโต พระเจ้าจะยกชูคริสตจักรของพระองค์ เราต้องช่วยกันรื้อฟื้นคริสตจักรของพระองค์เพื่อเป็นพรให้กับชุมชน เราเห็นสาเหตุของความถดถอยและวิธีการแก้ไขของเนหะมีย์ เรามาดูสาเหตุว่ามีอะไรบ้าง

1.1 การไม่มีส่วนร่วมของสมาชิก (นหม.13:10)

พระคัมภีร์บอกว่าประชาชนต่างละเลยการถวาย เขาไม่ได้มอบส่วนของคนเลวี จึงเป็นเหตุให้คนเลวีละทิ้งหน้าที่หนีไปทำไร่ทำนา ไม่ปรนนิบัติรับใช้พระเจ้าเหมือนดังเคย การละเลยไม่ถวายของคนอิสราเอลพระเจ้าบอกว่าเป็นเหมือนการปล้นพระเจ้า ซึ่งจะเกิดผลเสียอย่างร้ายแรงทั้งต่อตนเองและอาณาจักรของพระเจ้า (มลค.3:8-9) การถวายทศางค์หรือสิบลดในตอนนี้ไม่ได้มีเพียงเรื่องของการถวายทรัพย์หรือสิ่งของเท่านั้น แต่รวมถึงเรื่องของท่าทีภายในใจของเราด้วย ซึ่งท่าทีในใจของเรานั้นสำคัญมาก ถ้าเรามีท่าทีที่ถูกต้องเราจะมีความรู้สึกว่าเราเป็นเจ้าของและเราจะมีส่วนร่วมด้วย การถวายทรัพย์ของเราต้องถวายออกมาจากท่าทีภายในใจของเราที่ยินดีที่อยากจะมีส่วนร่วม คริสตจักรต้องใช้เงินถวายอย่างถูกต้องตามวัตถุประสงค์และเกิดผลสูงสุด คริสตจักรไม่ควรที่จะตั้งหน้าตั้งตาขอจากสมาชิก แต่สมาชิกควรมีส่วนร่วมกับคริสตจักรอย่างเต็มที่

1.2 การไม่ยืนหยัดของผู้นำ (นหม.13:10)

เลวีและนักร้องผู้ปฏิบัติงานต่างก็หนีกลังไปยังไร่นาของตน เพราะประชาชนไม่มีส่วนร่วม ซึ่งดูผิวเผินแล้วน่าเห็นใจแต่ความเป็นจริงแล้วถ้าเราตระหนักว่าพระเจ้าทรงเรียกเรามาให้รับใช้พระเจ้าพระเจ้าจะดูลเราอย่างไม่ขัดสน ถ้าหากเรามีความเชื่อและทำในส่วนของเราอย่างเต็มที่ แม้ว่าคนอื่นจะไม่ดูแลเราก็ตาม พระเจ้าใช้กาได้พระเจ้าก็ใช้สิ่งต่างๆให้นำอาหารมาให้เราได้เช่นกัน หากผู้นำทำตัวไม่เหมาะสมสมาชิกก็หมดศรัทธา จะไปโทษสมาชิกก็ไม่ได้ อย่างไรก็ตามผู้นำจะต้องยืนหยัดอยู่ในหลักการของพระเจ้า ผู้นำจะต้องอดทน ไม่หมดความหวังใจ และเชื่อพึ่งในพระเจ้า ความถดถอยเกิดขึ้นเพราะผู้นำไม่ยืนหยัด เอาผลประโยชน์ส่วนตนเป็นที่ตั้ง หรือเอาความสัมพันธ์เป็นใหญ่ จึงทำให้เกิดความถดถอยขึ้น

เนหะมีย์แก้ไขปัญหานี้อย่างไร

2.1 เริ่มต้นที่ผู้นำ (นหม.13:11,14)

เนหะมีย์เริ่มต้นที่ตัวผู้นำก่อน โดยการไปรวบรวมและหนุนใจคนเลวีให้กลับมารับใช้เหมือนเดิม เมื่อผู้นำเอาจริงเอาจังและยืนหยัดประชาชนก็จะเข้ามาร่วมด้วย ไม่เพียงแต่เนหะมีย์ไปตามคนเลวีกลับมาแต่เนหะมีย์ได้อธิษฐานต่อพระเจ้าให้ระลึกถึงสิ่งต่างๆที่เนหะมีย์ได้ทำเอาไว้ ซึ่งเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเนหะมีย์ให้ความสำคัญกับผู้นำที่จะต้องเริ่มต้นเปลี่ยนแปลงก่อน ผู้นำจึงเป็นกุญแจสำคัญของความสำเร็จของงานพระเจ้าเสมอ ถ้าเรามีผู้นำที่มีคุณภาพทั้งฝ่ายวิญญาณและฝ่ายกายภาพ เราก็จะเห็นความสำเร็จได้อย่างชัดเจน สิ่งต่างๆจะถูกขับเคลื่อนได้ด้วยผู้นำ

2.2 ทุกคนพร้อมใจกันมีส่วนร่วม (นหม.13:12)

หลังจากที่ผู้นำกลับมาเอาจริงเอาจัง ประชาชนก็เริ่มกลับมาทำตามหลักการของพระเจ้า พระคัมภีร์บอกว่ายูดาห์ทั้งปวงได้นำทศางค์เข้ามายังเรือนพัสดุ นั่นแสดงว่าทุกคนพร้อมใจกันกลับมามีส่วนร่วมกับพระนิเวศอีกครั้งหนึ่ง เราต้องหนุนใจกันที่จะรื้อฟื้นความถูกต้องให้กลับเข้ามาในคริสตจักรและมีส่วนร่วมสนับสนุนงานของพระเจ้าอีกครั้ง พวกเราทุกคนเป็นคนกำหนดว่าเราต้องการให้คริสตจักรของเราเป็นอย่างไร ต้องการให้คริสตจักรน่าอยู่อย่างไร เราเป็นผู้กำหนดและเป็นผู้ที่ทำให้เป็นเช่นนั้น เราต้องมีส่วนร่วมและพร้อมใจกันมีส่วนร่วมกับคริสตจักรเพื่อเราจะเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ เราจะไม่เป็นเพียงผู้รับเท่านั้น เรามีผลต่อกันและกันเมื่อเราผูกพันตัวกับพระเจ้าเราจะจำเริญขึ้น (อฟ.4:16) อย่าให้เราเป็นเพียงผู้ที่บอกว่าคริสตจักรไม่ดีอย่างไร แต่เราควรจะเป็นคนที่บอกว่าเราควรจะทำอย่างไรให้คริสตจักรของเราดี

2.3 ทำงานเป็นทีม (นหม.13:13)

เดิมเอลียาชีบเป็นคนเดียวที่ดูแลเรือนพัสดุ แต่เนหะมีย์ได้แก้ไขโดยการตั้งเป็นคณะทำงานขึ้นมาเพื่อทำงานเป็นทีม มีทั้งปุโรหิต ธรรมาจารย์ คนเลวี เจ้าหน้าที่ ซึ่งช่วยกันดูแลกัน เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาแบบเดิมอีก การทำงานเป็นทีมทำให้งานมีคุณภาพมากขึ้นและมีประสิทธิภาพมากขึ้น มีความรวดเร็วมากขึ้น เพราะการทำงานเป็นทีม เป็นการรวมคนที่มีความสามารถหลากหลายมาร่วมกันทำงาน คริสตจักรก็เช่นกัน เราต่างก็มีของประทานที่แตกต่างกันเราควรเอาของประทานเหล่านั้นมาเสริมสร้างกัน ไม่ว่าเราจะทำอะไรในคริสตจักรของเรา เราควรที่จะร่วมกันเสริมสร้าง เราจะเห็นว่าสิ่งเหล่านั้นจะสำเร็จได้อย่างง่ายดาย ในคริสตจักรไม่ควรมีความคิดว่า เราขอเป็นกำลังใจให้ เราขอเป็นผู้ชม เราขอเป็นกองหนุนให้ แต่เราควรบอกว่าเราขอมีส่วนในการทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ เราจะมาช่วยกันทำงานของพระเจ้าให้สำเร็จ ถ้าทุกคนในคริสตจักรร่วมกันทำงานเป็นทีมเราจะเห็นความสำเร็จอย่างแน่นอน

ขอพระเจ้าอวยพรครับ

รื้อฟื้นจากความถดถอย ตอนที่ 1 เรื่องพระวจนะ

2011-12-15T10:49:00.000+07:00

สรุปคำเทศนาวันอาทิตย์ที่ 16 ตุลาคม 2011

พระธรรม เนหะมีย์ 13:1-3

การมอบถวายความสำเร็จแด่พระเจ้า ทำให้คนอิสราเอลมีกำลังใจและความยำเกรงพระเจ้าอย่างมาก เพราะได้เห็นพระหัตถ์ของพระเจ้าที่อยู่ด้วยกับพวกเขา เมื่อเสร็จสิ้นการถวายความสำเร็จแด่พระเจ้าแล้ว เนหะมีย์ได้เดินทางกลับไปยังบาบิโลนเพื่อรับใช้กษัตริย์อารทาเซอร์ซีส และเมื่อเนหะมีย์ลากษัตริย์กลับมาเยี่ยมเยรูซาเล็ม (นหม.13:6-7) ก็ทราบข่าวความชั่วร้ายที่คนอิสราเอลกระทำ ทำให้เนหะมีย์โกรธมาก เนหะมีย์ได้เห็นความถดถอยของคนอิสราเอลที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายในระยะเวลาไม่กี่ปีหลังจากฉลองความสำเร็จไป สิ่งที่เนหะมีย์เห็นถึงสาเหตุของความถดถอยในครั้งนี้ และเนหะมีย์ได้แก้ไขสิ่งที่เป็นสาเหตุของการถดถอยในครั้งนี้ ซึ่งเราสามารถที่จะเรียนรู้ถึงสาเหตุและวิธีการแก้ไขได้จากพระธรรมตอนนี้คือ

1. สาเหตุของการถดถอย คือ การหลงลืมและละเลย (นหม.13:1-2)

เมื่อพวกเขาอ่านพระวจนะของพระเจ้า เขาพบคำสั่งที่พระเจ้าสั่งคนอิสราเอลผ่านทางโมเสสเอาไว้ว่า ไม่ให้คนอัมโมนและคนโมอับเข้ามาอยู่ในที่ชุมนุมของพระเจ้า (ฉธบ.23:3-4) แต่ว่าคนอิสราเอลหลงลืมคำสั่งของพระเจ้า ยอมปล่อยให้คนอัมโมนและคนโมอับเข้ามาอาศัยอยู่ในชุมชนของพระเจ้า ไม่เพียงแต่การหลงลืมเท่านั้น ยังไม่ตระหนักถึงความสำคัญของคำสั่งที่พระเจ้าสั่งอีกด้วย เช่นบางคนรับเอาลูกสาวของคนอัมโมนมาแต่งงานกับลูกชายของตนเอง การหลงลืมคำสั่งของพระเจ้าเป็นเหตุให้เกิดการถดถอยและทำบาปต่อพระเจ้า การหลงลืมและละเลยพระวจนะของพระเจ้า เป็นผลเสียต่อชีวิตของเราอย่างมากมาย เราจึงต้องระมัดระวังที่จะจดจำพระวจนะของพระเจ้าเอาไว้ในชีวิตของเรา เราต้องยึดมั่นในพระวจนะของพระเจ้า เพื่อเราจะไม่ทำผิดทำบาปเช่นคนอิสราเอลที่ทำอยู่เสมอๆ พระเจ้าจึงได้เตือนไว้ว่าระวังให้ดีจะมีคนล่อลวงให้หลง (มธ.24:4-5, 9-10, 2ทธ.4:3-5) เราต้องมีพระวจนะของพระเจ้าเป็นศูนย์กลางของชีวิต

2. วิธีการรื้อฟื้นจากการถดถอย ด้วยการอ่าน เชื่อฟัง และกระทำตามพระวจน. (นหม.13:1-3)

เนหะมีย์ได้ให้คนอิสราเอลอ่านพระวจนะของพระเจ้า และเมื่อเขาอ่านพระวจนะของพระเจ้าทำให้เราเข้าใจและสามารถทำตามพระวจนะของพระเจ้าได้อย่างถูกต้อง เราเห็นได้จากการที่พวกเขาได้แยกตัวออกจากตนต่างชาติ เมื่อเราอ่านพระวจนะมาก เราก็จะสามารถเรียนรู้และเข้าใจในสิ่งที่เป็นน้ำพระทัยของพระเจ้า เมื่อคนอิสราเอลหลงลืมและละเลยพระวจนะของพระเจ้า ทำให้พวกเขาทำความผิดบาปต่อพระเจ้า ซึ่งเป็นเหตุให้พระเจ้าไม่พอพระทัย สิ่งที่ดีที่สุดคือเราจะต้องอ่านพระวจนะของพระเจ้าอย่างสม่ำเสมอ จดบันทึกข้อพระคัมภีร์ที่เราอ่าน จดบันทึกสิ่งที่พระวจนะของพระเจ้าสอนเรา และท่องจำข้อพระคัมภีร์ การภาวนาพระวจนะของพระเจ้าช่วยทำให้เราจดจำได้มากขึ้น (สดด.1:2-3) พระวจนะเป็นความสว่าง (สดด.119:105) เป็นอาวุธ (อฟ.6:13-17) เมื่อเราทำตามจะได้รับพระพร (ฉธบ.28:1-7) เราจึงควรยึดพระวจนะของพระเจ้าเอาไว้เป็นหลักสำหรับการดำเนินชีวิตของเรา เราต้องไม่หลงลืมหรือละเลยพระวจนะของพระเจ้าในชีวิตของเรา

ขอพระเจ้าอวยพรครับ